یادت روزهایی که ایران کشوری آزاد ایرانی در جهان اعتبار و ارزش داشت وپول کشور را بر دلار ترجیح می دادند و آسایش ورفاه اجتماعی مادرزادی بود . با آمدن آخوند با وعده ملتی را فریب دادن وپای دشمنان را بخاک ایران باز و آرزوهای مردم را برای زندگی و آینده ای بهتر بر باد فنا داده اند وفقط یک قشر ملا وآخوند وبرادان و پسران آنها بدون یک روز کار و زحمت به آنچه که به ملت وعده داده بودند رسیدند ومرگ جای زندگی وفقر جاینشن ثروت شد و دانشگاه را به زندان تبدیل کردند وامید وارزوی جوانان ایران ا بدار زدند و گریه و شیون مادران ایران جای اهنگهای محلی را گرفت وپدران درآمد ناچیزشان را برای وثیقه فرزندانش میپردازند تا شاید بزودی خورشید پشت ابر مانده ایران طلوع کند وجوانان ومردان وزنان کشور زنده حتی بعد نیم قرن هم شده به خانه خود وبه آغوش خانوادهای نابود شده بدست رژیمی اشغالگر ضد ایرانی آخوندها باز گردند .
از انجاییکه خورشید هیچوقت پشت ابرها نمی ماند تنها چیزی که ملت را در اسارت وسرکوب وقتل وجنایت آخوندها زنده نگه میدارد ، امید به سرنگونی دیکتاتور بپایان شب سیه ویا همان آزادی ایرانزمین از ستم بدترین فجیعترین دشمنان ملت ایران در طول تاریخ بشریت است وان روز دیر نیست .