دوم بهمن است و روز تولدم است، آغازی نو یک سال دیگر، ۳۶۵ طلوع و غروب و هزاران خاطره تلخ و شیرین دیگر هم گذشت. این روزها را مابین پستوی ذهنم مثل هرسال ثبت می کنم… همه ی عاشقانه هایم را، همه ی دلبرانه های نابم را همه ی یواشکی هایم را، همه ی خیال بافی های رنگارنگم را همه ی دوست داشتن ها و دوست داشته شدن هایم را… چشمانم را می بندم؛ آرزوی امسالم این است که هیچ گاه فراموش نکنم تجربیات خوب و بد این سالی که گذشت را… پس فوت می کنم تا گرد و غبار فراموشی از دور وبرشان برود… تولدم تا یک سال دیگر که باز هم در کنار عزیزانم خاطره بسازم و ثبت کنم، مبارکم باشد!
