کف خیابان ما را میکشتند و میخندیدند،زنده ی مان را به بازداشتگاه میکشاندند و همچو ستار بهشتی،آنقدر میزدند،تا جان دهد و نهایتا مهدی خزعلی بگوید، یه کیسه برنج مینداختید جلوش،میرفت پی کارش!!! مثل امیر جوادی و مثل خیلی های دیگر، در کهریزک،سربازان خامنه ای،پسران بازداشتی را دست به دست میکردند،با این جمله: اینو ببر حامله اش کن!!!
دخترانمان رابجرم باکرگی!! شب قبل اعدام،صیغه میکردند و صبح با مالیدن بدن خود،زیر چهارپایه ی دختر میزدند،جواب اعتراضمان کمتر از دوشکا و تیر جنگی نبود،پویا را با سری متلاشی،نوید را با جای کبود طناب اعدام بر گردن،مجید را با دست شکسته نیم ساعت بالای دار و موج موج جوان رعنا گشتند و در نهایت برایمان کُری انقلابی خواندند انانکه: اسلحه داشتند،پول و رسانه و حمایت قضات قتل را با امکانات وسیع در برابر دستان خالی ما با نگاهی پر از غرور که سرباز موهومی بنام مهدی و جنایتکاری بنام سید علی هستیم. فرزند را کشتند،پدر را مصادره اموال و زندانی کردند، قلب فرزند را متلاشی کردند،مادر سوگوارش را محبوس،اعتراف اجباری،اعدام قائمکی و ۴۵ سال به طُرق مختلف تحقیرمان نمودند،گذشته ی مان را غارت و اینده ی مان را به سخره گرفتند،فضای شهر پُر شد از بوی گوشت سوخته ی جوانان ماهشهر،و مادری که گوشت صورتش را با ناخنها جدا میکرد،مگر میشود چنین دید پاره ی تن را که میسوزد و فریاد میزد:این بوی کباب شده ی بدن فرزندان ماست؟ من نمیخواهم بوی تن عزیزم در فضای شهر بپیچد،دیگر مگر من،کمرم راست میشود؟
کارون جنازه بالا میاورد و سیمان های گرم اهواز را بر روی جنازه های فله ای ریخته بودند و پدری که سی سال چشم به انتظار دختر و پسرش بر سر سیمان نشست تا شاید صدایی بشنود،در نهایت دق کرد!
سایر شهرها هم دست کمی از خوزستان نداشتند و قصه ی هرکدامشان،غصه ای کُشنده است، هر بار که حوصله ی شان سر رفت،راهپیمایی به اسم امنیت ملی راه انداختند،اما اسراییل میامد،میزد و میبرد و به ایشان میخندید و سربازان امام!!! چفیه برای ما مردم مسلح میکردند و تازگی ها با فخر و مباهات از حضور حدود ۳۰ هزار افغان مزدور در نقش تامین امنیت و حجاببان گفتند!!!! چه گذاشته اید که بماند و چه میتوانستید کنید،که نکردید؟ حتی ایران را به روسیه و چین و هند از هر نظر،چوب حراج زدید،یک جنایت را که میتوانستید و نکردید،نام ببرید! حالاکه هوا پس است،حرف از وفاق و همدلی میزنن،واژه ای که خالی از معنی نیست،اما بوی اشمئزازش را در این برهه میشود بخوبی شنید و بر روی چنین حکومتی استفراغش کرد،از اون استفراغها،که حال دلت برای لحظه ای خوب میشه.
خیلی دیر است،خیلی زیاد،اما اگر میدانی که به ته ی خط رسیده ای،اگر دستت به خون برادر و خواهرانم به شرف و مال و ناموس عزیزان هموطنم الوده نیست،فاصله بگیر که فردا دیر است. پ ن: شرح تصویر: در زیر این سیمانها،تعداد بسیاری پسر و دختر دهه هاست که خوابیده اند. #پسرعاقل_نوح
مرگ بر جمهوری اسلامی