درود کاوه جان

شعر از خودمه
اگه کم و کسری داره بگو اصلاحش کنم وگرنه ممنون میشم بزاری تو گروه

شایان فامیلیه حقیقی من نیست
پیروز و برقرار باشی

فریاد ازین تباهی که به ایران روا شده
ظلم هر چه میکنند به نام کبریا شده
ما جز رفاه و مهر چه خواستیم مگر
آخر چرا به رذالت میبریم به سر
اینان حرامیانِ همان تازیان خوک
باطن همه جوان و ظاهر پر از چروک
فریاد زین مصیبتی که به میهن روا شده
هر چه ستم بُده زآنان بر ما ادا شده
این میهن کهن و این خون دل ز ما
دردا که در وطن به غریبی گشتیم مبتلا
دودی سیاه سراسر گرفته آسمان
از مکر شیخ و کتاب این دودمان
ما را چه ربط به کتاب اعراب جهل
ما را چه سود داستان ابوجهل
قبلِ قرآن ما اوستا داشتیم
میهنی با عشق و معنا داشتیم
از علوم و از فنون و از هنر
دُرِ دنیا بود و خاکش پر گهر
در دل صحرا پر از دشت و دمن
در میانِ خار و خس صد یاسمن
مردم از بنیاد بودند نیک و خوب
پر سرور در ساحل وقت غروب
آه اینک حسرتی است از آن کهن
پر ز خون است رنگ شاد پیرهن
هِی دمادم صد اسف یادآور است
اهرمن جای اهورا داور است
شیخ و آخوند ، نشستند بر سریر
تا توانستند سوزاندند حریر
شاه جاوید ناممان رفت از وطن
رفت آن بوی خوش مشک ختن
مردمی نادان همه در چاه شد
چون سخن با تازیان همراه شد
ای بزرگ مردانِ تک تک هموطن
بختیاری ، ترک و کرد و ترکمن
ای لر و فارس و بلوچ و مازنی
ای عرب و تات و تالش ، ارمنی
از دوباره یک صدا با هم شویم
دسته دسته یک وطن ما میشویم 
میزنیم فریاد بر بیداد ها
زنده بادا جمع این فریاد ها
نه مجاهد و نه ملا نه چپی
تا ابد جاوید رضا شاه پهلوی

تا ابد جاوید شاه

شاعر : شایان
➖➖➖
@PN_KFP