ایران را از یاد نبریم ...

بنیامین صباغی

اگر نگوییم نقد قدرت اصلی ترین وظیفه روشنفکر است اما از اصلی ترین و اصیل ترین وظایف روشنفکر است.
فیلسوف می تواند تفکری انتزاعی داشته به گفته نیچه :
( نسبت به وقایع پیرامونش چنان باشد که گویی قرن‌ها با ان فاصله دارد )
اما روشنفکر نسبت به وقایع پیرامونش می باید تفکری انضمامی داشته باشد.
البته که روشنفکر می تواند فیلسوف نیز باشد اما تفکر انضمامی را نمی باید رها کند.
ان هنگام که بسیاری تمامیت ارضی این کهن بوم بر را نشانه می روند ان گاه روشنفکر می باید در کنار نقد قدرت ، نگاهش به تمامیت ارضی و حفظ ان معطوف گردد.
اگر ستار خان درتاریخ ایران جاودان ماند نه فقط به خاطر ستیز با استبداد که به خاطر همین نگاه و مشی و منش ، رفتار و گفتار نیز بود:
( شاه بجای پدر و توده بجای فرزند است. اگر رنجشی میان پدر و فرزندان رخ دهد، نباید همسایگان پا به میان گذارند، ما هر چه می خواستیم از ان در می گذریم و شهر را به اعلی حضرت می سپاریم. هر رفتاری با ما می خواهند بکنند و اعلی حضرت بی‌درنگ دستور دهند که راه خوار و بار باز شود و جایی برای گذشتن سپاهیان روس به ایران باز نماند)
دور اندیشی سید جواد طباطبایی مبنی بر اینکه چرا پان ترکیسم را در میان مخاطرات پیش روی ایران اولویت می داد در چنین روزهایی بیشتر مشخص می گردد.
به گفته ایشان:
( ایران پیوسته هم چون جزیره ای در میان دشمنانی بود که به هر مناسبتی خیزاب های بلند آن قلزم ها به ساحل امن او فرو می امد
این کشور در زمانی که از منجنیق فلک سنگ فتنه می بارد در آبگینه حصاری قرار دارد و ما وظیفه ای جز نگاهداری از ان ، به هر قیمتی نداریم)


جان آگه با #فرهیختگان