🔴 محو شدن وزیر خارجه آلمان در تصاویر دیدار با الجولانی
شبکه خبری «أخبار سوریا الحرة» که طرفدار گروه «هیأت تحریر الشام» و حاکمان جدید سوریه است، هنگام انتشار تصاویر دیدار سرکرده این گروه با وزرای خارجه آلمان و فرانسه، صورت وزیر خارجه آلمان را شطرنجی کرد!/ایسنا
پ ن: با صدا و سیمای ج.اسلامی خیلی فرق نمی کنند
@SepehrAzadi
بر آن ریش و سبیل و صورت بد منظرت ریدم
گرچه دورم با تاسف از حضور انورت لیکن،
من مخلص غیاباً بر حضور عَن وَرت ریدم
امامی، رهبری، اما بقدر خر نمیفهمی
به ریشت ، بر آن فهمِ هم از خر كمترت ریدم
به توضیح المسائل ، آن اراجیفی كه بنوشتی
به تالیفات بی ارج و بهای دیگرت ریدم
به تسبیح و عَبا و جامه ی تقوی كه پوشیدی
بر آن عمامه ی پیچیده بر دور سرت ریدم
شنیدم گفته ای مسجد بُوَد از بهر ما سنگر
به سرتاپای آن مسجد كه باشد سنگرت ریدم
ز حزب اللّهیان تشكیل نیرو دادی و لشكر
به نیرویت، به حزبت، بر تمام لشكرت ریدم
نه تنها بر خودت بل بر طرفــدارانت ای خائن
که بر فرق پسر، دختر، برادر، خواهرت ریدم
نداری چون پدر، من از پدر چیزی نمی گویم
ولی ای بی حیا رهبر به روح مادرت ریدم
عیال مهربانت وقت ریدن شد فراموشم
كنون (با عذرخواهی) بر دهان همسرت ریدم
تو ریدی بر تمــام مملکت منهم پی جبران
ز انگشتان پا بگرفته تا فرق سرت ریدم
تو آن زاغی که بال و پر ترا بخشید آن کوسه
روا باشــد اگـر گـویـم که بر بال و پرت ریدم
بُوَد گوش تو كر، فریاد ملت بی اثر، ای خر
کنون من ای خر مُظطَر، بر آن گوش كرت ریدم
اگر اسلام اهریمن برایت بوده است آیین
بر الله ت، به قرآنت، بر آن دین سراسر نکبتت ریدم
اگراینست ترا دین وَ گر اینست پِیغمبَر،
به آئینت، به دینت، بر سر پیغمبرت ریدم
کوسخول
فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب »
بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر
جستجو در متن
تو را دانش و دین رهاند درست
در رستگاری ببایدت جست
و گر دل نخواهی که باشد نژند
نخواهی که دائم بوی مستمند
به گفتار پیغمبرت راه جوی
دل از تیرگیها بدین آب شوی
چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی
خداوند امر و خداوند نهی
که خورشید بعد از رسولان مه
نتابید بر کس ز بوبکر به
عمر کرد اسلام را آشکار
بیاراست گیتی چو باغ بهار
پس از هر دو آن بود عثمان گزین
خداوند شرم و خداوند دین
چهارم علی بود جفت بتول
که او را به خوبی ستاید رسول
که من شهر علمم علیم در است
درست این سخن قول پیغمبر است
گواهی دهم کاین سخنها ز اوست
تو گویی دو گوشم پر آواز اوست
علی را چنین گفت و دیگر همین
کز ایشان قوی شد به هر گونه دین
نبی آفتاب و صحابان چو ماه
به هم بستهٔ یکدگر راست راه
منم بندهٔ اهل بیت نبی
ستایندهٔ خاک پای وصی
حکیم این جهان را چو دریا نهاد
بر انگیخته موج از او تندباد
چو هفتاد کشتی بر او ساخته
همه بادبانها بر افراخته
یکی پهن کشتی به سان عروس
بیاراسته همچو چشم خروس
محّمد بدو اندرون با علی
همان اهل بیت نبی و ولی
خردمند کز دور دریا بدید
کرانه نه پیدا و بن ناپدید
بدانست کو موج خواهد زدن
کس از غرق بیرون نخواهد شدن
به دل گفت اگر با نبی و وصی
شوم غرقه دارم دو یار وفی
همانا که باشد مرا دستگیر
خداوند تاج و لوا و سریر
خداوند جوی می و انگبین
همان چشمهٔ شیر و ماء معین
اگر چشم داری به دیگر سرای
به نزد نبی و علی گیر جای
گرت زین بد آید گناه من است
چنین است و این دین و راه من است
بر این زادم و هم بر این بگذرم
چنان دان که خاک پی حیدرم
دلت گر به راه خطا مایل است
تو را دشمن اندر جهان خود دل است
نباشد جز از بیپدر دشمنش
که یزدان به آتش بسوزد تنش
هر آنکس که در جانش بغض علی است
از او زارتر در جهان زار کی است
نگر تا نداری به بازی جهان
نه برگردی از نیک پی همرهان
همه نیکیات باید آغاز کرد
چو با نیکنامان بوی همنورد
از این در سخن چند رانم همی
همانا کرانش ندانم همی