🔴 خانم فاطمه ملکی، همسر دکتر محمد نوریزاد:
به نام خدای آزادی
"دوشنبه های ملاقات"
دیروز دوشنبه بعد از سه هفته کرونایی به دیدن آقای نوری زاد رفتم. بعد از مدتی انتظار آمد. هاج و واج همینطور ایستاده بودم یارای تماشایم نبود ؛ از لابلای موهای کم پشت و بلندش، شره های خون از پیشانی، روی بینی، صورت و گردن جاری شده بود. چهره ای بیرنگ با اندامی تکیده ی تکیه به عصا.
لحظاتی نتوانستم بنشینم مات و مبهوت مانده بودم بدون اینکه او گوشی را بردارد و من هم.به او گفتم آخر چرا با خودت اینکار را می کنی؟ چندبار تکرار کردم، غافل از اینکه او نمی شنود و بهتر که نمی شنید.تازه یادمان افتاد که باید بنشینیم و گوشی را برداریم.
او مجددا برایم ماجرای بیمارستان لقمان الدوله و تزریق آمپول را تعریف کرد و کفت: هنوز که هنوز است پاسخی در چرایی آن عمل شنیع دریافت نکرده است.
گفتند: هیچ کسی از مسئولین و پزشکان بهداری را نمی پذیرم. و همچنان محکم و استوار ایستاده ام.
بخش اول نامه دیروز ایشان:
«امروز ۱۴۰۰/۲/۱۳ من ۶۶ مین زخم روزانه را بر خویش وارد آوردم و شرههای خون تازه را به افسر نگهبان وقت ( آقای رحمانی ) نشان دادم.
۵۳ روز از اعتصاب دارو و ۵۰ روز از اعتصاب غذای من میگذرد. با اعتصاب دارو دچار حملههای قلبی و تپش شدید قلب میشوم. نیمی از شنوایی گوش چپم از دست رفته. نه صبحانه میخورم و نه ناهار و نه شام. سر انگشتانم میلرزد. ۳۷ بار بیهوش شدهام و چهار بار از بالای پلههای بند به زیر واژگون شدم. ۱۶ کیلو وزنم کم شده و دید چشمانم نیز.»
براستی محمد نوری زاد تا کجا می تواند دوام بیاورد؟ و تا کجا آقایان می خواهند همچنان آب شدن او را تماشا کنند؟!!!
و اما بخش پایانی نامه:
« صمیمانه، از همه آنانی که نگران مناند و به هر شیوه با من و خانوادهام ابراز همدلی و همراهی و غمخواری کردهاند، سپاسمندم. با اطمینان میگویم همچنانکه هرروز در گزارشهای اینجانب برای مسئولین زندان مینویسم، ما بهزودی شاهد گور به گور شدن ستمگرانی خواهیم بود که ایران را به تباهی کشاندهاند و آبروی جهانی سرزمین ما را به خاک مالیدهاند. میبینم روزی را که در همین نزدیکیها سرافراز از این آزمون بزرگ و سترگ به در خواهیم شد. چه نوریزادها باشند، چه نباشند. کار ما بذرافشاندن است؛ دروی این بذر بماند برای آیندگان.»
زندانیان سیاسی را آزاد کنید. علی نوری زاد را آزاد کنید. محمد نوری زاد را آزاد کنید.
زندانیان بیگناه را آزاد کنید.
✍️فاطمه ملکی
۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰
نام تابلو : بلوچ من بخند.
بلوچ من بخند.
@SepehrAzadi
فقط اینه که جگر خامنهای پلید رو آتش میزنه
مرگ بر تو و اون رهخر متعفنت
پس بشاشیم تو عینکش چشاش کور شه