چالشهای ایدئولوژیک تکنوکراتهای انقلابی در ایران
چرا امثال بهزاد نبوی، ترکان، محلوجی، هاشمی طبا و نعمت زاده، نتوانستند در صنعت ایران، کاری زیادی از پیش ببرند؟ (بخش دوم و پایانی)
2. بیاعتنایی به ناسیونالیزم و روحیه ملی
از دیگر شعارها و وظایف مهم تکنوکراتها، ساختن وطن است. در بسیاری از کشورها، ناسیونالیزم و دفاع از تولیدات و بازارهای داخلی، نیروی محرک توسعه صنعتی بوده است. تکنوکراتهای دوره پهلوی عمدتا گرایش شدید ناسیونالیستی داشتند و در حقیقت ناسیونالیسم، ایدئولوژی رسمی حکومت به شمار میآمد.
فرمانده نوسازی صنعتی وقت یعنی علینقی عالیخانی وزیر اقتصاد، خود از رهبران حزب پانایرانیست بود. به عبارتی جمعی از ناسیونالیستهای ایرانی در مقطعی از تاریخ (مقارن اوابل دهه ۴۰ شمسی) به هم رسیده و کنترل اقتصاد و صنعت را در دست گرفته بودند.
ایدئولوژی انقلاب اسلامی اما مبلغ جهان وطنی و حمایت از مللاسلامی و مستضعفان عالم و در کل بر ضدیت با ناسیونالیزم استوار بود. تکنوکراتهای انقلابی در تنگنا و پارادوکس تاریخی و نظری گرفتار آمدند و قرار بود وطنی را بسازند که درباره حدود ثغور و افتخارات گذشته آن قادر به حرف زدن نبودند!
به رغم چنین تنگنایی، همین تکنوکرات های انقلابی، کار بزرگی را صورت دادند که هیچ یک از تکنوکراتهای دوره پهلوی، توان ورود و پرداختن به آن را نداشتند؛ «دفاع از توسعه سیاسی و فراگردهای دموکراتیک». آنها، با بردن نظام به سمت توسعه سیاسی توانستند سرکشیهای وطغیان های ایدئولوژیک را قدری مهار کنند و از این طریق به حفظ موجودیت سیستم کمک کنند. واقعیتی که بعید است بسیاری از صاحبان قدرت سیاسی فعلی به آن وقوف داشته باشند!
تکنوکراتهای دوره پهلوی،به رغم خدمات شایانی که به صنعت کشور کردند، متاسفانه حوزه سیاست را به کلی رها کرده بودند که این امربه تشدید خودکامگی شاه و بی ثباتی و سقوط حکومت منجر شد. البته بعضا افرادی مثل عالیخانی اشکارا از سیاست های اقتصادی شاه انتقاد می کرد اما در حوزه سیاست ترجیح می دادند، به چیزی فراتر از اراده همایونی نپردازند.
حتی زمانی که در اوایل دهه ۵۰ رابطه میان سرمایه دران بزرگ و شاه شکرآب شد و روند خروج سرمایه ها از کشور آغاز شد ،تکنوکرات های وقت، نه تنها دفاعی از مالکیت خصوصی و حق مشارکت طبقات بالا در سیاست نکردند، بلکه حتی میانجی و عامل آشتی میان حکومت و بخش خصوصی نیز نشدند.
مقایسه رویکرد تکنوکرات های قبل و بعد از انقلاب، ثابت می کند که در جامعه ایران مرز پررنگی میان اقتصادی و صنعت با حوزه سیاست و حکومت وجود ندارد. افراد بدون بینش و مسئولیت سیاسی، گره ای از اقتصاد متزلزل نخواهند گشود و اگر روزی فراربرسد که تکنوکرات های دولتی و یا مدیران صنعتی در قبال رویداد ها و تحولات سیاسی، ابراز بی خبری و بی طرفی کردند، این در حقیقت آغاز فاجعه است البته اگر این بی خبری مبتنی بر نوعی سیاست شیادانه و منفعت خواهانه نباشد!
مطالعه بخش نخست
✅ @karkhone
دختر و داماد نعمت زاده به علت فساد کلان فراری هستن
تتها دلیل ناکامی این افراد همان حمایت مطلق از سرمایه داران و عدم دلسوزی برای عامه مردم بود وسلام