هوشنگ ابتهاج (سایه) شاعر سرشناس درگذشت

هوشنگ ابتهاج: پس از انقلاب زندانی بودم، ترانه «ایران ای سرای امید» در زندان پخش شد؛ زدم زیر گریه... یکی پرسید چرا گریه می‌کنی؟ گفتم: شاعر این ترانه منم!


بسیاری از شعرهای او در وصف آزادی و عدالت است. امیدها و ناامیدی‌ها در تاریخ معاصر، به ویژه از منظر مبارزان چپ، در آثار او بازتاب یافته‌اند.

روحش شاد و یادش گرامی 🥀

#هوشنگ_ابتهاج
#سایه

@SepehrAzadi

17 comments

اینو میگن قبل از انقلاب کشته مرده ی خمینی بوده
Mohsen
عضو حزب توده بود
خلخالی موسیقی😏😏
انگل توده ای و مدح کننده خمینی به گای سگ رفت
کیرم تو روحش ،یه حروم زاده توده ای بود که یکی از بانیان به قدرت رسیدن ملاها بود
پروین
در کشوری هستیم که متفکرانش غریبانه میمیرند ومفتخورانش در حرم ها وکاخها مردم به گِرد آنها هم در زنده بودنشان میچرخند وهم بعد از مرگ
‏شعر هوشنگ ابتهاج برای بازگشت خمینی به ایران در ۱۲ بهمن ۵۷:

در بگشایید
شمع بیارید
عود بسوزید
پرده به یکسو زنید از رخ مهتاب
شاید این از غبار راه رسیده
آن سفری همنشین گمشده باشد
شاعری توانا ولی چاپلوس «   من آنم که در پای خوکان نریزم                              مر این قیمتی در لفظ دری را
توده ای آشغال عنقلابی .هم پیاله شجریان.آخرین تصویر زندگیش شرکت در افطار حسن روحانی بود.
خوب کصخل به هر کسی که عنقلاب کرد باید فحش داد.تو کصخل دعاشون کن
😁😁😁😁😁😁😁😁
^^£¥$^^^1=1
این درست هست که در ابتدا ابتهاج مسلکی توده ای گزید که ناشی از جو حاکم آن زمان برای کسانی بود که میخواستن ژست روشنفکرمعابانه بگیرند و در ادامه هم از ارکان مدیا و پروپاگاندا شورش ۵۷ شد که در ادامه هم توسط هیولایی که خود این چپولها زاییدن بلعیده شدند اکثریتشان
ولی کارنامه هنری این شخص از کارنامه اجتماعی و سیاسیش متمایز هست و شخصیتی قابل احترام در عرصه هنر است همانطور که از لحاظ اجتماعی و سیاسی روسیاه و مردود شده از نگاه تاریخ است

درکل تمام چپولها و تود های ها چه هنرمند مثل این چه بی هنران خودگوزپندار خود بزرگ بین فارغ از مسءولیت و دزدان آثار هنری دیگران مثل شامگوز و کیوان و ساعدی چیزی جز آفت برای ایران و ایرانی نبودند
^^£¥$^^^1=1
شعر هوشنگ ابتهاج برای بازگشت خمینی به ایران در ۱۲ بهمن ۵۷:

‏در بگشایید
‏شمع بیارید
‏عود بسوزید
‏پرده به یکسو زنید از رخِ مهتاب
‏شاید این از غبار راه رسیده
‏آن سفری همنشین گمشده باشد
هوشنگ ابتهاج در ۶ اسفند ۱۳۰۶ در خانواده ای مرفه و دانشور بهایی در رشت بدنیا آمد. سالها پیش از تولد هوشنگ، پدربزرگش میرزا ابراهیم‌خان ابتهاج الملک به تحریک ملایان قشری حامی روس توسط یکی از اسلامگرایان تندرو با داس کشته شده‌بود.
ابتهاج دبستان را در رشت گذراند؛ اما پدرش که از پزشکان مشهور رشت بود برآن شد تا پسرش را برای تحصیلات دبیرستان به تهران بفرستد. ورود ابتهاج به تهران همزمان است با تحولات اجتماعی سیاسی بزرگ ایران پس از جنگ دوم جهانی . به گفته منتقدان، تهران آن دوران تحت تاثیر آزادیهای سیاسی و حضور پررنگ اروپاییان در حال پوست اندازی بود و فرهنگ کافه نشینی روشنفکران و محافل ادبی رایج شده بود.
ابتهاج به محافل ادبی هنری پیوست و نخستین دفتر شعر خود را به نام «نخستین نغمه ها» در قالب و مضمون شعر کلاسیک فارسی در سال ۱۳۲۵ منتشر کرد. او سپس مجموعه شعر«سراب» را در قالب شناخته شده «چهارپاره» منتشر کرد و بعدتر مجموعه غزل‌های «سیاه مشق» را که نشان از شیفتگی درونی وی به غزلسرایی داشت.
اونم که توده ای بوده ...انگشت کوچیکه فرخ زاد هم نبوده
من که عاشق شعراشم واقعا لطیف و زیبا هستن شعراش
هوشنگ ابتهاج، "سایه" خونین خمینی و مداح نعلینهای سرخ، پس از سالها شراکت در جنایات جمهوری اسهالی .
بزودی شاهد عزاداریهای آیت الله بی بی سی و مرده شوریهای ویکیپدیا خواهیم بود!
__
‍ خیانت های هوشنگ ابتهاج (سایه)
همیشه در رادیو مسکوت ماند .
محمد حیدری در مورد بیکاری خودش و جلیل شهناز و فرهنگ شریف و...تعداد زیادی از هنرمندان گله مند است .
از تعداد افرادی که بواسطه ابتهاج توده ای خود فروخته از رادیو بیکار و مطرود شدند چند نفر را میشناسید ؟!
بله تقریبا تمامی عوامل گروه گلها ... این تنها نقطه ی کوچکی از سانسور و سرکوب و ظلم مارکسیست هایی چون ابتهاج و لطفی و شجریان در حق بزرگ ترین هنرمندان تاریخ موسیقی ایران است.
نسل بزرگ و کارآمدی از میان رفت و جایگزین اش چیزی شد که انتیجه ی اون جمود وخمودگی و رخوت و انحلال موسیقی بود.آنچه امروز میبینیم خط رقیق و باریکی از موسیقی ایرانی است که در لوای تجارت و عوام فریبی اعمال پوپولیستی صنعت و پول در آوردند که‌ در حال تحمیل به جامعه است و حتی ذائقه شنیداری مردم را هم تغییر دادند....

چپ وطنی