راست ميگه كوگوش شنوا؟

گوش وقتی میشنوه که کار از کار بگذره

تا چند زنی نعره که قانون خدا کو؟ گوش شنوا کو؟
آنکس که دهد گوش به عرض فقرا کو؟ گوش شنوا کو؟

مردم همگی مست و ملنگ‌اند به بازار، از دین شده بیزار
انصاف و وفا و صفت و شرم و حیا کو؟ گوش شنوا کو؟

در علم و ترقی همه آفاق عوض شد، اخلاق عوض شد
ما را به سوی علم و یقین راهنما کو؟ گوش شنوا کو؟

عالم همه از خلعت نورای مُشعشع گردیده مُخلع
در پیکر ما خلعت موزون و رسا کو؟ گوش شنوا کو؟

در خانه‌ی همسایه عروسی است آمُلا به به!بارک الله
آن شاخ نباتی که شود قسمت ما کو؟ گوش شنوا کو؟

این دوره مگر دوره‌ی رباب حجال است؟ یا قحط رجال است؟
مردان هنرپیشه‌ی انگشت نما کو؟ گوش شنوا کو؟

امروز جمیع علما خانه نشینند، در ماتم دینند
بر گردن ما از غم دین شال عزا کو؟ گوش شنوا کو؟

افکنده دو صد غلغله بر گنبد گردون، صوت گرامافون
جوش علما و فقها و فضلا کو؟ گوش شنوا کو؟

آن سرتُ من البصره الی الکوفه چطو شد؟ موقوفه چطو شد؟
آن دهکده‌ی وقف عموم غربا کو؟ گوش شنوا کو؟

هر گوشه بساطی ز شراب است و قمار است، دیگی سر بار است
ای مسجدیان امر به معروف شما کو؟ گوش شنوا کو؟

پرسید یکی رحم و مروت به کجا رفت؟ گفتم به هوا رفت
مرغی که بَرَد کاغذ ما را به هوا کو؟ گوش شنوا کو؟

یک نیمه‌ی ایران ز معارف همه دورند، نیمی شل و کورند
اندر کف کوران ستمدیده عصا کو؟ گوش شنوا کو؟

دیدم باغی فقرا دسته به دسته، بر سبزه نشسته
فریاد کشیدند همه: ”اشرف ما کو”؟ گوش شنوا کو؟

(سید اشرف الدین گیلانی (نسیم شمال