آموزش رایگان حق نیست، کالاست!
دو نوع "حق" تعریف کرده اند؛ حقوق مثبت و منفی، حق مثبت به این معناست که بقیه را الزام می کند که برای فرد کالا یا خدمتی فراهم کنند، حقوق منفی فقط دیگران را الزام می کند که فضولی و مداخله در امور شما نکنند و کاری به کارتان نداشته باشند، حق زیستن، مالکیت و آزادی (لیبرتی) نمونه ای از حقوق منفی اند. اگر ما بنا به "طبیعت" خود آزاد و رها زاده شدیم و به حقوق منفی باور داشته باشیم، حقوق مثبت تنها و تنها با نوعی اجماع و توافق همه افراد معنی خواهد داشت.
آموزش رایگان در واقع رایگان نیست، خود شخص نپردازد بقیه باید آن را بپردازند، اگر با توافق و دلخواه خودشان باشد که عالی است (نمونه خیرین مدرسه ساز و خیریه ها) اما اگر به زور و اجبار دولت باشد (گیریم به بهانه خیر "جمعی") نقض یکی از حقوق طبیعی و اولیه فرد یعنی حق مالکیت است.
رمانتیسیسم را کنار بگذاریم، دنیا کارتون نیست، آموزش هم یک کالا (خدمت) اقتصادی است با تمام مشخصات یک کالای اقتصادی و جز با تن دادن به سازوکار بازار به کیفیت و قیمت مناسب نمی رسد، بازار را آزاد بگذارید کارافرینان حتی برای فقیرترین ها هم جنس مناسب تولید خواهند کرد، یادمان باشد به قول شومپیتر بزرگ پیشرفت سرمایه داری این نیست که اکنون ملکه انگلستان جورابهای ابریشمی بیشتری دارد، بلکه بدان معناست حتی کارگران فقیر هم در ازای زحمت کمتر می توانند پاپوش مناسب داشته باشند، والله اعلم.
http://bit.ly/2Hc1tQg
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel
دو نوع "حق" تعریف کرده اند؛ حقوق مثبت و منفی، حق مثبت به این معناست که بقیه را الزام می کند که برای فرد کالا یا خدمتی فراهم کنند، حقوق منفی فقط دیگران را الزام می کند که فضولی و مداخله در امور شما نکنند و کاری به کارتان نداشته باشند، حق زیستن، مالکیت و آزادی (لیبرتی) نمونه ای از حقوق منفی اند. اگر ما بنا به "طبیعت" خود آزاد و رها زاده شدیم و به حقوق منفی باور داشته باشیم، حقوق مثبت تنها و تنها با نوعی اجماع و توافق همه افراد معنی خواهد داشت.
آموزش رایگان در واقع رایگان نیست، خود شخص نپردازد بقیه باید آن را بپردازند، اگر با توافق و دلخواه خودشان باشد که عالی است (نمونه خیرین مدرسه ساز و خیریه ها) اما اگر به زور و اجبار دولت باشد (گیریم به بهانه خیر "جمعی") نقض یکی از حقوق طبیعی و اولیه فرد یعنی حق مالکیت است.
رمانتیسیسم را کنار بگذاریم، دنیا کارتون نیست، آموزش هم یک کالا (خدمت) اقتصادی است با تمام مشخصات یک کالای اقتصادی و جز با تن دادن به سازوکار بازار به کیفیت و قیمت مناسب نمی رسد، بازار را آزاد بگذارید کارافرینان حتی برای فقیرترین ها هم جنس مناسب تولید خواهند کرد، یادمان باشد به قول شومپیتر بزرگ پیشرفت سرمایه داری این نیست که اکنون ملکه انگلستان جورابهای ابریشمی بیشتری دارد، بلکه بدان معناست حتی کارگران فقیر هم در ازای زحمت کمتر می توانند پاپوش مناسب داشته باشند، والله اعلم.
http://bit.ly/2Hc1tQg
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel
6 comments
Log in to comment
ولی کو راه حلی که عملی باشه
اینجا خاورمیانس نه ینگه دنیا
حالا که اینجوریه بفرمایید کشورهای اسکاندیناوی با اینهمه خدمات دولتی از قبیل بهداشت و آموزش رایگان چرا این مشکلات کیفی رو ندارن ؟
زندگی هم خیلی بکامشان هست
https://www.theatlantic.com/international/archive/2013/05/the-high-price-of-a-free-college-education-in-sweden/276428/
ظاهرا هر چقدر آموزش اجباری مدارس قابل دفاع است در دانشگاه محل سوال!
ولی کودک سیستانی فقیره چون دولت مشغول چپاول ثروت ملی بنفع گروه برخوردار است
در حالیکه گروه برخوردار از همین غیر رایگانها فربه شده و روز بروز فربه تر میشه
همچین مباحثی اولویت آخر هم نیست
شما اول یک فرمول جادویی پیدا کنید که در خاورمیانه برخوردار از جیب فقرا روز بروز فریه تر نشود . بعد آموزش غیر رایگان پیش کش
هوا رو هم پولی کنید
بسم الله