چیزی که سبب شده است زنده بودن را تقریباً «با ارزش» بدانم و بگویم زندگی احتمالا به زیستنش می‌ارزد، بعد از «موسیقی» ، دیدار با انسان‌هاست. انسان‌هایی که همه جا حضور دارند. مقصودم از انسان‌ها، مردمانی است که در جامعه‌ای که به شکل تکان‌دهنده‌ایی «بی‌آبرو» است، «آبرومندانه» رفتار می‌کنند.





«صبحانه قهرمانان»
کورت ونه گات
@renaissancetranslate