راهنمای چپ بزن به راست بپیچ!
"برای بسیاری از چپگرایان ایرانی، الجزایر نقطه اوج آرزوهای انقلابی و سوسیالیستی است. پس از یک نبرد خونین ضد استعماری، الجزایر پیروزمند با منابع هنگفت کانی و کشاورزی و با سرزندگی انقلابی به ساختن یک جامعه سوسیالیستی پرداخت. کمتر از یک نسل پس از آن، کشوری که از نظر کشاورزی خود بسنده بود امروز ٧٠ درصد خوار بارش را وارد می‌کند. در حالی که نیمی از جمعیت در روستاها بسر می‌برند تولید کشاورزی تنها ٧ درصد تولید ناویژه ملی را تشکیل می‌دهد. بیشتر جوانان از روستاها به شهرها ریخته‌اند، همراه گروه‌های سنی دیگر، و خیل بیکاران زاغه‌های شهرهای بزرگ را پر کرده‌اند. صدها کارخانه “سیاسی” که با پول دولت و بی توجه به سودآوری بر‌پا شده‌اند با چیزی نزدیک به ٣٠ درصد ظرفیت کار می‌کنند. بیشتر نیروی کار، غیر‌ماهر و گریزان از کار است".
این را زمانی شادروان داریوش همایون گفته بود، اما توصیف وی برای راه درست تصحیح اوضاع هم جالب است: "البته اکنون الجزایری‌ها رهبری تازه‌ای دارند که می‌کوشد محتاطانه ندانم‌کاری‌های ایدئولوژیک و احساساتی را در یک فضای سیاسی انباشته از شعارها تصحیح کند. در این باره این شوخی در الجزایر بر سر زبان‌هاست که راننده اتومبیل شاذلی بن جدید، رئیس جمهوری، از او می‌پرسد چه مسیری را برگزیند و پاسخ می‌شنود که علامت طرف چپ را بزند و از راست برود!".
این گفته البته جدید نیست، ولی هنوز بعد از آن همه سال که به الجزایر می نگریم کشوری را می بینیم که بیش از 90 درصد صادراتش نفت و گاز و فراورده های نفتی است، از بسته ترین اقتصادهاست و با حدود 40 میلیون جمعیت تولید سرانه ای حدود چهار هزار دلار دارد. البته شاید این را هم بتوان به نفوذ ایده ها و عوامل بیگانه نسبت داد! والله اعلم.
از مصاحبه بنده مخلص با جریده وزین تجارت فردا
@tejaratefarda
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel
"برای بسیاری از چپگرایان ایرانی، الجزایر نقطه اوج آرزوهای انقلابی و سوسیالیستی است. پس از یک نبرد خونین ضد استعماری، الجزایر پیروزمند با منابع هنگفت کانی و کشاورزی و با سرزندگی انقلابی به ساختن یک جامعه سوسیالیستی پرداخت. کمتر از یک نسل پس از آن، کشوری که از نظر کشاورزی خود بسنده بود امروز ٧٠ درصد خوار بارش را وارد می‌کند. در حالی که نیمی از جمعیت در روستاها بسر می‌برند تولید کشاورزی تنها ٧ درصد تولید ناویژه ملی را تشکیل می‌دهد. بیشتر جوانان از روستاها به شهرها ریخته‌اند، همراه گروه‌های سنی دیگر، و خیل بیکاران زاغه‌های شهرهای بزرگ را پر کرده‌اند. صدها کارخانه “سیاسی” که با پول دولت و بی توجه به سودآوری بر‌پا شده‌اند با چیزی نزدیک به ٣٠ درصد ظرفیت کار می‌کنند. بیشتر نیروی کار، غیر‌ماهر و گریزان از کار است".
این را زمانی شادروان داریوش همایون گفته بود، اما توصیف وی برای راه درست تصحیح اوضاع هم جالب است: "البته اکنون الجزایری‌ها رهبری تازه‌ای دارند که می‌کوشد محتاطانه ندانم‌کاری‌های ایدئولوژیک و احساساتی را در یک فضای سیاسی انباشته از شعارها تصحیح کند. در این باره این شوخی در الجزایر بر سر زبان‌هاست که راننده اتومبیل شاذلی بن جدید، رئیس جمهوری، از او می‌پرسد چه مسیری را برگزیند و پاسخ می‌شنود که علامت طرف چپ را بزند و از راست برود!".
این گفته البته جدید نیست، ولی هنوز بعد از آن همه سال که به الجزایر می نگریم کشوری را می بینیم که بیش از 90 درصد صادراتش نفت و گاز و فراورده های نفتی است، از بسته ترین اقتصادهاست و با حدود 40 میلیون جمعیت تولید سرانه ای حدود چهار هزار دلار دارد. البته شاید این را هم بتوان به نفوذ ایده ها و عوامل بیگانه نسبت داد! والله اعلم.
از مصاحبه بنده مخلص با جریده وزین تجارت فردا
@tejaratefarda
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel
2 comments
Log in to comment
یه موتوری دقیقا چپ زد و راست پیچید و موقعیت خطرناکی به وجود آورد. پشت چراغ نزدیک شدم و بهش گفتم چپ می زتی و راست می پیچی. البته با لبخند
نگاهی به دکمه راهنماش کرد و با خنده گفت آقا رد دادیم.
شاید واقعیت همین باشد.
خلاصه که این مجله اصلا مستقل بنظر نمیومد که کاملا واضح بود محتویاتش زیرنظر ایادی حکومتی چاپ و منتشر می‌شه