روز جمعه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۷۵، تعدادی از ساکنان محلی در جنگل اطراف شهر رامسر در شمال ایران و در روستای «جواهرده» جسدی را یافتند که از درختی حلق‌آویز شده بود. او کسی نبود جز «غزاله علیزاده»، نویسنده‌ ایرانی و صاحب رمان مشهور دو جلدی «خانه ادریسی‌ها».

غزاله علیزاده درباره خود و زندگی‌اش در گفت‌وگویی با مجله‌ ادبی «گردون»، اینچنین می‌گوید:

«ما نسلی بوديم آرمان‌خواه. به رستگاری اعتقاد داشتيم. هيچ تاسفی ندارم. از نگاه خالی نوجوانان فارغ از کابوس و رويا حيرت می‌کنم. تا اين درجه وابستگی به ماديت، اگر هم نشانه‌‌ عقل معيشت باشد، باز حاکي از زوال است. ما واژه‌های مقدس داشتيم: آزادی، وطن، عدالت، فرهنگ، زيبايی و تجلی. تکان هر برگ بر شاخه، معنای نهفته‌ای داشت.»

درباره او بیشتر بخوانید:

https://tavaana.org/fa/GhazalehAlizadeh

#توانا

#پروفایل
#غزاله_علیزاده

@Tavaana_TavaanaTech

3 comments

KY YK
افراد آرمان‌خواه و آن‌هایی که به دنبال مدینه فاضله می‌گردند برای جامعه خطرناک‌اند. روی سخنم با خانم علیزاده نیست. با انقلابیون ۵۷ و همفکران آنهاست. نسلی که جامعه بی‌طبقه توحیدی و یا حکومت عدل علی را در خیالاتش می‌پروراند

بله نسل ۵۷ واژه‌های مقدس زیادی داشت. الان هم چوب تقدس را می‌خوریم. هیچ چیز مقدس نیست. برخی چیزها چون آزادی، عدالت، و حقوق بشر "محترم" هستند نه مقدس
🥳دخترک اصفهانی🥳
از یه خر بپرسی میفهمه سپاه پاسداران جنگل هارو آتیش میزنه

سپاه جنگل و مزارع رو آتیش میزنه