.
«پرویز مظلومی پیشکسوت محترم فوتبال ایران، در برنامه زنده با طعنه به وریا غفوری گفت: «چرا همه‌اش مسائل منفی؟ وقتی سواد سیاسی ندارید در کاری که به شما ارتباط ندارد دخالت نکنید». .
.
در صلاحیت غفوری نمی‌بینند از مرگ دلخراش هوادار تیمش ابراز ناراحتی کند. آنهم در برنامه‌ای که مهمانش سرمربی همین تیم بوده و مجری‌اش سعید اکبری خبرنگار ورزشی است اما هر دو از خفقان دفاع می‌کنند!
.
عکس ۱: «سواد سیاسی» پرویز مظلومی از ۲۲ بهمن تا روز قدس، دوشادوش وزیر.
.
۲: اهدای جایزه میراث محمد علی (کلی) توسط بیانسه به کالین کپرنیک (فوتبال آمریکایی) که در اعتراض به نابرابری‌ها، هنگام سرود ملی آمریکا برنخاسته بود. آنها حرکتش را نه بی احترامی به کشور بلکه برعکس، احترام به «ارزش‌های کشور» دانستند.
.
۳: وقتی ترامپ به انصراف تیم بسکتبال گلدن استیت برای حضور در کاخ سفید واکنش نشان داد، کوبی برایانت {فاقد سواد سیاسی} به او گفت: کلامت خشونت و تفرقه ایجاد می‌کند و واژگانت الهامبخش نفرت است.
.
۴: مگان راپینو کاپیتان فوتبال زنان آمریکا پس از قهرمانی در جام جهانی: «پایم را به کاخ سفید لعنتی نمی‌گذارم». سواد سیاسی ندارد اما به هیچ کجا احضار نشد که تعهد بدهد.
.
۵: زنده‌یاد غلامحسین مظلومی «سواد سیاسی» برادرش را نداشت اما سال ۸۷ در حیاط تلویزیون (خیابان الوند) مقابل عوامل شبکه با صراحت از فساد، بیکاری، اختلاس و ... انتقاد کرد.
.
حتی خود پرویز خان نمی‌تواند سه نفر با «سواد سیاسی» که صدای مردم باشند را نام ببرد. پس جای ترویج سانسور، به آزادی بیان احترام بگذاریم و دهان‌ها را نبندیم».
.
این مطلب از کانال تلگرامی مهدی رستم‌پور برداشته شده است.
.
#پرویز_مظلومی #وریاغفوری #استقلال #ترامپ #اعتراض_مدنی #سحرخدایاری #دخترآبی #غلامحسین_مظلومی

@Tavaana_TavaanaTech

2 comments

KY YK
در این بحث‌ها معمولاً دو موضوع کاملاً متفاوت را خلط می‌کنند

«نظر دادن» و «دخالت در سیاست»

در جامعه دموکراتیک هر کسی حق دارد پیرامون مسائل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، محیط زیست و .... نظر بدهد، نقد کند و ..... این دخالت کردن در آن حوزه نیست. اگر نظر آن شخص نادرست (غیر کارشناسانه، غیر انسانی، یا ....) باشد، کارشناسان و دیگر افراد جامعه پاسخ می‌دهند و آن شخص اشتباه خود را می‌پذیرد یا از نظر خود دفاع می‌کند. و در همین نقدها و گفتگوهاست که حقیقت آشکار و جامعه آگاه می‌شود

اما «دخالت در سیاست» بدین معنی است که شخص بخواهد وارد سیاست بشود (مثلاً حزب تشکیل بدهد، یا کاندیدای نمایندگی مجلس یا شهرداری بشود). در این شرایط مردم، رسانه‌ها، احزاب، و سیاست‌مداران حق دارند و باید با بی‌رحمی تمام او را سوال‌پیچ کنند و ببینند که آیا این فرد دانش یا تجربه سیاسی، اقتصادی، و مدیریتی لازم برای آن منصب سیاسی را دارد یا خیر. چون این شخص قرار است برای هزاران یا شاید میلیونها نفر تصمیم بگیرد

یکی از مشکلات اصلی ما با جمهوری اسلامی اینست که یک مشت آخوند با افکار اسلامی ۱۴۰۰ سال پیش دارند کار سیاسی می‌کنند، برای اقتصاد و فرهنگ جامعه تصمیم می‌گیرند. وریا غفوری در سیاست دخالت نکرده، این احمد جنتی‌ست که در سیاست دخالت می‌کند. آقای پرویز مظلومی باید به جنتی تذکر می‌داد
ش بیران
واقعا این اقا نفهمیدند که واکنش وریا غفوری یک واکنش انسانی است نه سیاسی ... و البته کدام یک ازمسوولین که برای سرنوشت ایران تصمیم میگیرند سواد سیاسی دارند ؟ سخن گفتن یک سواد انسانی میخواهد و خوب است کسانی که سواد انسانی ندارند حرف نزنند؟