با آزادی محمد نوری‌زاد از تکرار فاجعه‌ای دیگر جلوگیری کنید
درخواست جمعی از کنشگران سیاسی و مدنی از مسولین قضایی
فایل‌های صوتی و نوشته‌هایی از محمد نوری‌زاد طی هفته‌های اخیر منتشر شده که حکایت از وضعیت وخیم جسمانی این زندانی سیاسی دارد. در نوشتاری که ۳۰ فروردین ۱۴۰۰ از او منتشر شده و فایل صوتی خانواده‌اش هم بر آن تاکید دارد، آمده که برای سی و ششمین بار، او بیهوش شده و بعد از انتقال به بیمارستان با احساس خفگی به هوش آمده و فردی او را کف اتاق خوابانده و کنده زانویش را بر گلو و گردنش نهاده و پس از تزریق آمپول به بدنش دست و پاهای او را به میله‌های تخت بسته است.
با توجه به تجربه تلخ درگذشت بهنام محجوبی در زندان، علی رغم چندین فایل صوتی که پیش بینی مرگ خود را در زندان نموده بود که متاسفانه از سوی جامعه و کنشگران مدنی و حقوق بشری کمتر مورد توجه قرار گرفت و هم از سوی مقامات قضایی با بی‌اعتنایی مواجه شد.
اکنون انتظار می‌رود با توجه به موقعیت خطرناک محمد نوری‌زاد وجلوگیری ازتکرار فاجعه‌ای دیگر، مقامات زندان با آزاد کردن نوری زاد و رفع نگرانی از خانواده و فرزندانش از ایجاد فاجعه انسانی دیگری جلوگیری نمایند. مسلما هر اتفاق ناگوار برای محمد نوری‌زاد هزینه سنگینی برای نظام قضایی ایران در پی خواهد داشت. به ویژه اینکه همسر و دختر او هم اکنون به علت ابتلا به کرونا امکان ملاقات با او را هم ندارند.
امضا کنندگان این نامه امیدوارند علی رغم ساز و کارهای غیر حقوقی بسیار در دستگاه قضایی، دست کم برای کاهش بحران‌های این قوه و نظام جمهوری اسلامی، ناشی از روندی که با امتدادش چیزی جز مرگ محمد نوری‌زاد نیست، با تجدید نظر در رفتار خود، خدای نکرده امکان حیات را از این زندانی سیاسی سلب ننمایند.
مسلما عدم آزادی نوری‌زاد در این شرایط خطرناک هیچ توجیهی ندارد و قوه قضاییه و مقامات قضایی مسئول هرگونه فاجعه احتمالی پیرامون نوری‌زاد خواهند بود.
ما امضا کنندگان این نامه امیدواریم با عنایت به وضعیت بسیار حاد نوری‌زاد، تا انتشار این نامه، او به آغوش خانواده خود بازگشته باشد و شاهد تکرار فاجعه‌ای دیگر در زندان‌های جمهوری اسلامی نباشیم.
اسامی امضا کنندگان:
ابوالفضل قدیانی، نرگس محمدی، عبدالفتاح سلطانی، جعفر پناهی، محمود بهشتی لنگرودی، جعفر عظیم‌زاده، پوران ناظمی، شهناز اکملی، محمد کریم بیگی، شعله پاکروان، اکرم نقابی، معصومه دهقان، حوریه فرج زاده، زهرا رحیمی، حمید آصفی، حسین مجاهد، رضا شهابی، حسین کروبی، عزیر قاسم زاده، اسکندر لطفی، رضا مسلمی، تیمور باقری کودکانی، محمود صدیقی پور، سیاوش لاهوتی، محمد جواد سعیدی، جواد رحیم پور، علی شیخ الاسلامی، اسد کیایی، عباس اقبال، جواد وفایی، معصومه چراغی، مهدی ترکمان، علی نجفی، یوسف رفاهیت،محمد قائم مقامی،حمید مرادیان،عیسی حسین‌زاده، مهدی اکبری،داود ساکی حسین خانی، شهین مهین‌فر،مصطفی مهدی زاده، سمیرا ساعتی، فرانک چالاک و زهرا محمدی
@Tavaana_TavaanaTech
درخواست جمعی از کنشگران سیاسی و مدنی از مسولین قضایی
فایل‌های صوتی و نوشته‌هایی از محمد نوری‌زاد طی هفته‌های اخیر منتشر شده که حکایت از وضعیت وخیم جسمانی این زندانی سیاسی دارد. در نوشتاری که ۳۰ فروردین ۱۴۰۰ از او منتشر شده و فایل صوتی خانواده‌اش هم بر آن تاکید دارد، آمده که برای سی و ششمین بار، او بیهوش شده و بعد از انتقال به بیمارستان با احساس خفگی به هوش آمده و فردی او را کف اتاق خوابانده و کنده زانویش را بر گلو و گردنش نهاده و پس از تزریق آمپول به بدنش دست و پاهای او را به میله‌های تخت بسته است.
با توجه به تجربه تلخ درگذشت بهنام محجوبی در زندان، علی رغم چندین فایل صوتی که پیش بینی مرگ خود را در زندان نموده بود که متاسفانه از سوی جامعه و کنشگران مدنی و حقوق بشری کمتر مورد توجه قرار گرفت و هم از سوی مقامات قضایی با بی‌اعتنایی مواجه شد.
اکنون انتظار می‌رود با توجه به موقعیت خطرناک محمد نوری‌زاد وجلوگیری ازتکرار فاجعه‌ای دیگر، مقامات زندان با آزاد کردن نوری زاد و رفع نگرانی از خانواده و فرزندانش از ایجاد فاجعه انسانی دیگری جلوگیری نمایند. مسلما هر اتفاق ناگوار برای محمد نوری‌زاد هزینه سنگینی برای نظام قضایی ایران در پی خواهد داشت. به ویژه اینکه همسر و دختر او هم اکنون به علت ابتلا به کرونا امکان ملاقات با او را هم ندارند.
امضا کنندگان این نامه امیدوارند علی رغم ساز و کارهای غیر حقوقی بسیار در دستگاه قضایی، دست کم برای کاهش بحران‌های این قوه و نظام جمهوری اسلامی، ناشی از روندی که با امتدادش چیزی جز مرگ محمد نوری‌زاد نیست، با تجدید نظر در رفتار خود، خدای نکرده امکان حیات را از این زندانی سیاسی سلب ننمایند.
مسلما عدم آزادی نوری‌زاد در این شرایط خطرناک هیچ توجیهی ندارد و قوه قضاییه و مقامات قضایی مسئول هرگونه فاجعه احتمالی پیرامون نوری‌زاد خواهند بود.
ما امضا کنندگان این نامه امیدواریم با عنایت به وضعیت بسیار حاد نوری‌زاد، تا انتشار این نامه، او به آغوش خانواده خود بازگشته باشد و شاهد تکرار فاجعه‌ای دیگر در زندان‌های جمهوری اسلامی نباشیم.
اسامی امضا کنندگان:
ابوالفضل قدیانی، نرگس محمدی، عبدالفتاح سلطانی، جعفر پناهی، محمود بهشتی لنگرودی، جعفر عظیم‌زاده، پوران ناظمی، شهناز اکملی، محمد کریم بیگی، شعله پاکروان، اکرم نقابی، معصومه دهقان، حوریه فرج زاده، زهرا رحیمی، حمید آصفی، حسین مجاهد، رضا شهابی، حسین کروبی، عزیر قاسم زاده، اسکندر لطفی، رضا مسلمی، تیمور باقری کودکانی، محمود صدیقی پور، سیاوش لاهوتی، محمد جواد سعیدی، جواد رحیم پور، علی شیخ الاسلامی، اسد کیایی، عباس اقبال، جواد وفایی، معصومه چراغی، مهدی ترکمان، علی نجفی، یوسف رفاهیت،محمد قائم مقامی،حمید مرادیان،عیسی حسین‌زاده، مهدی اکبری،داود ساکی حسین خانی، شهین مهین‌فر،مصطفی مهدی زاده، سمیرا ساعتی، فرانک چالاک و زهرا محمدی
@Tavaana_TavaanaTech
1 comment
Nasrin Birdy
چرا سازمان ملل لال مونی گرفته؟ چرا این موضوع و موضوع زندانیان سیاسی در مثلن مذاکرات بایدن و روحانی نباید مطرح بشه؟!
Log in to comment