در رژیم دیکتاتوری آخوندی ایرانیان دلسوز ملت شانسی برای زندگی واسایش ندارند و دیر و زود داره ولی امکان گفتن واقعیتها وجنایت اشغالگران کشور را از شان میگیرند تا ترس ووحشت را سراسری کنند و بتوانند شاید به غارت پولهای مردم ایران ادامه دهند و غافل از آنند که عاقبت همه دیکتاتوریهای جهان شبیه هم بوده و دیر و زود دارد سقوط آنها ولی سوخت و سوز هرگز وباید بروند .چون این ملتها هستند که حرف آخر را برای رهایی از ستم وسرکوب میزنند ودنیا هم راهی جز در کنار ملتهای مظلوم ودر اسارت دیکتاتورها قرار بگیرد ندارد.تنها ره رهایی. آزادی ای ایرانی