خیلی حالم گرفته شد،چرا،چرا باید یک ایرانی در نهایت مجبور بشه بره یک کشور غریب و دوباره از صفر یا زیر صفر شروع کنه،چرا یک ایرانی باید از یکی از بهترین کشور دنیا که ایران باشه برخلاف میل باطنی خود ازش فرار کنه ،خوب معلومه، اونایی که رفتند لااقل نسیم آزادی رو استشمام میکنن و لذت میبرن از آزادی که در آن کشور وجود داره و این نسیم آزادی روح و جانشان رو نوازش میده ،بر عکس ایران عزیزمون که تندباد استبداد زخمی عمیق بر دل و جان ایرانیان زده و شوربختانه فقط و فقط ایرانیان اصیل که آزادی در ژن و فرهنگشون نهفته هستش مجبور به ترک وطن میشن تا اون زخمهای حاصل از تندباد استبداد رو با نوازش ملایم نسیم آزادی آن کشورا تا حدودی بهبود بخشیده و از درد آن بکاهند،اما مایی که ماندیم شوربختانه نه هزینه رفتن به اون کشورهارو داریم ونه شرایطشو، پس مجبوریم در سایه تاریک و ظلمانی استبداد بدون هیچ درکی از زندگی معمولی (مثل سایر کشورهایی که براساس عقلانیت اداره میشن) عمری که یکبار طبیعت بما ارزانی داشته رو سپری کرده و بدون اینکه مفهوم یک زندگی نرمال رو درک کنیم به سرای نیستی رهسپار میشویم، البته برخیها خودشان رو با توهمات دوباره زنده شدن و به بهشت رفتن دلخوش میکنند که شوربختانه باید گفت خیالی بیش نیست،هستی بین دو نیستی است قبل از تولد و بعد از مرگ و تمام، ،،،،،،،،،، فکر بهبود خود ای دل ز دری دیگر کن / درد عاشق نشود بِِه به مداوای حکیم. حافظ
V
مردم ایران راهی جز انقلاب پیش رو ندارند در غیر اینصورت باید تن به زندگی ذلت بار و خفت بار زیر سایه شوم این آخوندهای حرومزاده بدهند و هر روز زندگی مان بدتر از دیروز خواهد بود و مقصرش هم خودمان هستیم با سکوتمان و بی تفاوتیمان
تا آخوند کفن نشود این وطن وطن نشود مرگ بر خامنه ای لعنت بر خمینی مرگ بر جمهوری اسلامی و حامیان حرامزاده اش
تا آخوند کفن نشود این وطن وطن نشود
مرگ بر خامنه ای لعنت بر خمینی
مرگ بر جمهوری اسلامی و حامیان حرامزاده اش