✅چرا وعده های دولت روحانی محقق نشد ؟

✍️احمد پورمندی

🔻جوابش را در اين ۵ پرده كه آدم با ذوقى نوشته میتوان ديد:
نمای نزدیک از رییس جمهور و مقام معظم رهبری در پنج پرده...!

پرده ی اول
رئیس جمهور در اجتماع مردمی در حین یکی از سفرهای استانی
دیپلماسی عرصه مذاکره، ارتباط و احترام متقابل کشورهاست، ما آماده ایم که در این عرصه سیاست خارجی را متحول نمائیم.

رهبر معظم انقلاب در جمع جمعی از طلاب حوزه علمیه (دو روز بعد)
اینکه عده ای میگویند دیپلماسی عرصه ارتباط و احترام متقابل است سخنی ست که یا از سر نافهمی و نداشتن شعور انقلابی ست و یا خیانت و وطن فروشی ست. در تاریخ جمهوری اسلامی ایران اینطور نبوده و انشاءالله نباید اینطور باشد.

پرده ی دوم
رئیس جمهور در جمع مدیران برخی موسسات سرمایه گذاری خصوصی و بانکها
ما باید بدانیم که اقتصاد با شعار درست نمیشود، باید در این عرصه گامهای عملی و واقع گرایانه در جهت جذب سرمایه گذاری های خارجی برداشته شود. باید امنیت برای آن سرمایه گذار خارجی درکشورمان فراهم شود که بیاید و سرمایه گذاری کند.

رهبر معظم انقلاب در جمع پرشور بسیجیان
بنده این روزها زیاد میشنوم که بعضی آقایان صحبت از سرمایه گذاری خارجی میکنند، چراغ سبز میدهند به دشمن برای نفوذ که بیائید اینجا امن است...این حرفها حرفهای درستی نیست، ملت ایران دندان طمع سرمایه گذار خارجی را در دهانش خرد خواهند نمود.

پرده ی سوم
رئیس جمهور در جمع دانشجویان دانشگاه آزاد رودهن
فضاءکشور باید به سمت دوستی و تفاهم و گذشت برود، اگر یک زمانی یک اتفاق تلخی در کشورمان افتاده است امروز باید مسائل را حل کرد، با گذشت با بزرگواری با...

رهبر معظم انقلاب در جمع دانشجویان دانشگاه امام صادق
من به شماعرض میکنم اینها که در تریبون های رسمی صحبت از گذشت و بخشش میکنند، اگر به این رویه ادامه دهند خود به زودی نیازمند گذشت و بخشش مردم مسلمان ایران خواهند شد.

پرده ی چهارم
رئیس جمهور در جمع استانداران
ما نمیدانیم که با این برادران که برای خودشان اسکله دارند و کرور کرور جنس قاچاق وارد کشور میکنند چه بایدبکنیم...بعد همین ها میآیند و بعنوان مدعی در رسانه هایشان علیه دولت مینویسند و میگویند این رونق اقتصادی پس چه شد؟...شما دست از قاچاق بردارید، رونق هم به امید خدا به اقتصاد ایران میآید.

رهبر معظم انقلاب دو ساعت بعد در جمع فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سپاه خالص ترین، دلسوزترین و لایقترین نیروی نظام و اسلام است... حالا یک عده ای پیدا شده اند که میگویند سپاه نباید در امور اقتصادی دخالت کند..

پرده ی پنجم
رئیس جمهوری: باید در فضاء داخل کشور نیز مثل عرصه بین المللی کاری کنیم که همدلی و اعتماد و دوستی تحکیم شود.
برجام۲، برجام۳، برجام۴

رهبر معظم انقلاب (ساعتی بعد)
این حرفهایی که اینسو و آنسو گفته میشود در مورد برجام دو و سه و چهار خواست آمریکا و ایادی داخلی اش است و تبلیغ چنین چیزهایی قطعاً از روی نادانی ست.

و بدین منوال 8 سال بر 8 سال های قبل گذشت.

انگلیسی دیگه نه کاملا روسی شده

سرمایه گذاری خارجی و ورود شرکت های خارجی ممنوع فقط برادران دینی و دلسوز روس و چین می تونن

خیلی ابله هستید،این یکی از درهای نماز جمعه هست،اگه اعتقاد دارید که تعداد طرفدارای نظام کمه خوب براندازی کنید،منتها عمرا نمیتونید،به زودی ارباباتون هم از بین میرن چه برسه به خودتون

اکثر ملت ایران‌دین گریز شده ونسل جدید حتی نمی داند قبله کدام سمت است نویسنده خود بسیجی و نماز خوان کشور بودم حدود سی سال است دست از هر گونه مراسم فردی و اجتماعی مذهبی کشیدم وامثال خودم را زیاد می شناسم

هر چی بیشتر از این کارا کنن "ریدم به اسلام" مردمم غلیظ تر میشه تا روزی که سیفون رو بکشن این ایین کثیف اهریمنی را راهی چاه فاضلاب تاریخ کنن

اسکولا

این اپیدمی اگر چه خسارات خیلی بدی به مردم زد اما بزرگترین خدمت و کارکردش این بود که رید به همهء ادیان و مذاهب و موهوم پرستی و فرقه های خرافی و خرافات و خزعیلات و اباطیل و آئینهای کَلپَتره. ازاین بابت یه نعمت بود و کلی بشریت رو جلو انداخت. البته خسارتش هم کم نبود که اون هم باز مقصرش ادیان و مذاهب بودند

تو که اصلا ریشت ایرانی نیست اجنبی مغول😁

برو ادمین جان خدا پدرت را بیامرزه.کی دیگه نماز میخونه شما دنبال نماز جمعه هستی.مردم میگن اگه خدا هست چرا نمیزنه گردن خایه منی و مراجع مفتخور را نمیشکنه تا از دین خودش محافظت کنه

به موقعش می فرستیمت پیش همون حسین سگ تازی که سرشو بریدند خوار کسه بسیجی

اخه شما سیسه اونایی که رفتنو ببین بعد تصمیم با خودته یه مشت بی سواد پیر خرفت که هنوز نفهمیدن تا کجا رفته تو کونشون

شاش تو همهء ادیان و مذاهب. درود بر خرد.یه مشت احمق و ترسوی بزدل و فریب خورده و شهوت ران و معامله گر دنبال دین و مذهب هستند و در باطن کوچکترین ایمان به آنچه میگویند ندارند ‌ علم ثابت کرده که که آدمهای مذهبی ضریب هوشی بسیار بسیار پائینی دارند

شاشیدم تو اون پرچم سر سپردگیت. بزودی رهبر کونی تون کم میاره و غمبلش رو واسه غربی ها هوا میکنه. منتها هر چی داره میگرده بین عماماتون هیچ موردی رو پیدا نمیکنه که غمبل کردنش رو به اون ارتباط بده. مثل دفعهء قبل نرمش قهرمانانه حسن خانم باز امام دومتون. شاید رجوع کنه به اون بیمار بزدل و مصلحتی کربلا و به زن فروشی بیفته مثل عمامش که تو شام و کاخ یزید به گوه خورون افتاد و با یزید از ترس کونش بیعت کرد و بعداً هم در مدینه قیام مردم مدینه رو به یک کیسه زر به یزید فروخت و سرسپردگی ش رو ثابت گرد. سرت رو بگیر بالا. یه کمی هم اگه کون گشادت اجازه داد، تاریخ بخون حرومی شاید از آدمیت یه بویی ببری. اما فکر نمیکنم این ازتون بر بیاد. نطفهء شماها رو با مزدوری و سرسپردگی بستن شماها از اون آدمهایی هستید که هر کسی یه تیکه استخون بندازه جلو تون واسش واق واق میکنید و از خودتون هیچی ندارید چون شرف ندارید.

گوسفندا که آدم نمیشن،حتی اگر تغییر جنسیت بدهن،تغییرذهن وتفکر محال محضه.اینا همان گوسفندانند

گوه نخور عراقی کيرى پروفايل

تو هم یه کوسخل مغز فروخته هستی که پیرو یه مشت حرومزاده مثل عمر و ابوبکر هستید که در اصل حرومزاده بودن. اینو من نمیگم. حداقل اون کون گشادتون رو یه کم بکشید به هم برید منابع و ماخذ خودتون رو بخونید تا متوجه بشید. امان از کون گشاد و تعصب و بی سوادی و خریت و سماجت. دیگه تو این دوره نیازی نیست بری کلی پول بدی کتاب تهیه کنی و بخونی. یه سرچ کنی تو گوگل کلی مطلب مستند میاد بخون تا آگاه بشی. تو حماقت باقی نمون. وقتی خود عمر تون به حرامزادگی خودش اعتراف میکنه، شما کاسهء داغ تر از آش شدی. شاشیدم تو این مذهب سنی و شیعه که از بن دروغه و تا آدمهای خر و نفهم و متعصب و کاسه لیسی مثل شماها هستند این مذاهب و عقب موندگی پایدار. برید یه کم بفهمید دیگه، آخه چرا اینقدر اسرا دارید به جهالت. اینهمه نادانی ریشه ش کجاست؟

اگر توان علمی داری پاسخ من رو علمی بده. خودتان خوب میدونید که دروغگو هستید و چیزی در دست ندارید جز دروغ. در حرامزادگی عمر مطلبها در کتب سنی وارد شده. اینها حرفهای من نیست.علمای خودتان گفتند و نوشتند. من هم ابله و احمقی مثل شما عقل فروخته ها بودم ،سالها قبل اما نور و روشنایی آگاهی بر ذهنم تابید واکنون بیدار و روشن و آگاه هستم و هر روز آگاه تر میشم. اگر سوادش رو داری که نداری ،پاسخ بده و اگر ناتوانی از پاسخ گفتن حداقل روشن شو. شماها هر وقت کم میارید متوسل به الفاظی مثل ملحد و کافر و مرتد و باقی و یاغی طاغی از این قبیل لاتاالات میشید. متعصب نا فهم. در تاریکی و ظلمت نادانی باقی نمون و اجازه بده به اون ذهن تیره ت نور دانایی بتابه.

I have been studying and pondering for twenty years.
Phoenix is ​​light and brightness.
Do not remain in folly, ignorance and prejudice.

- صَهّاک، کنیزک تنومند حبشی برای حضرت عبدالمطلب بود و برای او شترچرانی می‌کرد و میل به نکاح داشت، روزی مردی به نام نُفَیْل نظرش به صهاک افتاد و عاشقش شد، و در چراگاه شتران با او زنا کرد. نتیجه این عمل نامشروع، پسری شد به نام خَطّاب. 
2- وقتی خطاب به حد بلوغ رسید به خاطر تنومندی مادرش از او خوشش آمد و با او زنا کرد. از زنای این مادر و پسر، دختری متولد شد. صهاک ، از ترس اهلش آنرا در پارچه‌ای از پشم پیچید و در میان گله چهارپایان بیابان مکه رها کرد، و هشام بن مغیره بن ولید آنرا در بیابان‌های مکه یافت، و به منزلش برد و نامش را «حَنْتَمه» گذاشت و او را بزرگ کرد، روش عرب این بود که هرگاه بچه یتیمی را می‌یافتند تربیتش می‌کردند و او را بچه خود قرار می‌دادند

وقتی حنتمه به سن بلوغ رسید ، روزی خطاب که در واقع پدر حنتمه بود حنتمه را دید و عاشق شد و او را از هشام بن مغیره خواستگاری کرد و هشام حنتمه را به عقد خطاب در آورد. حاصل ازدواج این پدر و دختر عمر بن خطاب بود.

بنا بر این خطاب، هم پدر عمر و هم پدر بزرگ عمر و هم دایی عمر بود، و حنتمه نیزهم مادر عمر و هم خواهر عمر و هم عمه عمر بوده است.

در این زمینه شعری منسوب است به امام صادق(ع)که ترجمه آن چنین است: کسی که جدش، دائی‌اش و پدرش می‌باشد، و مادرش، خواهر و عمه‌اش می‌باشد، سزاوار است که بغض وصی رسول خدا علی مرتضی را در دل ناپاکش داشته باشد و بیعتی که در روز غدیرخم با علی(ع) کرده انکارش کند.{ علامه مجلسی، بحار الانوار، تحقیق: شیخ عبدالزهرا علوی، دارالرضا، بیروت، ج31،باب24، ص 100}.

یک نکته: اعراب از تمدن بهره چندانی نداشتند اما در علم نسب شناسی بسیار خِبره بودند. و این هم به خاطر وجود نظام قبیله‌ای، در میان آنان بود. علی رغم این مسنله، در روایات اهل سنت، تا بحث به حَسَب ونسب عمر می‌رسد یا به هیچ عنوان حرفی از آن ذکر نمی‌کنند و یا سریع بحث را عوض کرده و به بحث دیگری رجوع می‌کنند. (در حالی که نسبت به سایرین دست به قلم فرسایی زده و به شرح حال وی، پدر و مادر و اجدادش می‌پردازند). این مسئله نشان دهنده آن است که آنها به خوبی از این امر آگاه بوده‌، برای حفظ آبروی خود و هم‌کیشانشان از ذکر اصل و نسب عمر خودداری ‌کرده‌اند. فقط در برخی موارد گو اینکه حساب از دستشان در رفته باشد به بعضی موارد اعتراف کرده‌اند:

از بخاری و غزالی (در کتابش به نام احیاء العلوم) نقل شده که: شخصی به پیامبر خدا فرمود: پدر من کیست؟ حضرت فرمود: حذافه، دیگری پرسید: پدر من چه کسی است؟ پیامبر پاسخ داد: سالم. عمر بر دو زانوی خود نشست و پس از سخنانی گفت: ای رسول خدا از معایب ما سخن مگو و از پرداختن پیرامون این مسئله از ما در گذر. متن عربی این سخن به نقل از بحار الانوار چنین است:

(نقل عن البخاری و احیاء العلوم: اسند احمد بن موسی: ان رجلا قال لنبی(ص): من آًبی؟ قال: حذافه، فسآًله آخر: من آًبی؟ قال: سالم، فبرک عمر علی رکبتیه و قال - بعد کلام-: لا تبد علینا سواتنا، واعف عنّا، رواه ابو یعلی الموصلی فی المسند عن انس).{ علامه مجلسی، بحار الانوار، تحقیق: شیخ عبدالزهرا علوی، دارالرضا، بیروت، ج31،باب24، ص 100}.

ابن ابی الحدید معتزلی نیز (بدون ذکر نام عمر بن خطاب) ذیل شرح این فراز از نهج البلاغه : «لم یسهم فیه عاهر و لا ضرب فیه فاجر...» می‌نویسد: این فراز از کلام امیرالمؤمنین علی(ع) اشاره به برخی صحابه پیامبر دارد که در اصل و نسب آنان شبهه وجود دارد.{ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، تحقیق: محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، دار احیاء الکتب العربیه، 1378ق،‌ (افست شده توسط انتشارات اسماعیلیان)ج11، ص67-68}. وی در ادامه به روایتی جعلی از امام صادق اشاره می‌کند که در آن مردم را از مذمت خلیفه به خاطر اصل و نسبش و همچنین کاری که نفیل با صهاک کرد بر حذر می‌دارد که خود نشانگر این مطلب است که: اولا قطعا خبری بوده که امام می‌فرمایند آن را برای دیگران بازگو نکنید. ثانیا: یاد آور این واقعیت است که: «تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها».

همچنین علی بن یونس عاملی (درگذشته به سال 877ق) در کتابش به نام الصراط المستقیم می‌نویسد: عمر بن خطاب می‌گفت: نسب خود را - از ابتدا تا زمانی که به شما می‌رسد- بشناسید و آن را بیاموزید. اما هیچ کس حق ندارد در مورد نسب من از پدرم خطاب بالاتر رود.{ علی بن یونس عاملی، الصراط المستقیم ، تحقیق: محمد الباقر البهبودی، المکتبه المرتضویه لإحیاء الآثار الجعفریه، ج3، ص28}.