در پاسخ به عزیزانی که هر وقت سر انتخابات میشه میگن رای نمیدیم و بعد انتخابات از شدت رای میترکه. رای دادن معقولترین کاره. چون اگر رای ندیم، اقلیت حاکم میشه.
من دراین مدت چهل سال در همه انتخابات چه ریاست جمهوری چه مجلس و چه مجلس خبرگان شرکت کردم ولی الان پشیمان هستم و تصمیم قطعی گرفتم دیگر در انتخابات شرکت نکنم به عبارتی انتخابات را تحریم کنم چون یک زرد برادر شغال است
من جوانم و در تمام انتخاباتهایی که میتوانستم شرکت کردم ولی هیچ یک از کاندیداهایی که انتخاب کردم، به قوای مجریه و مقننه نرفتند پس در وضع موجود خودم رو شریک جرم نمیدونم ولی چون بدنه تجدیدنظرطلب که با فریب رسانههای دشمن به لیست اونها رای دادند، قراره شرکت نکنند، شانس رایآوری افراد شایستهتر بالاست هرچند این افراد هم تا ایدهآل فاصله دارند. بدنه اصلی رای روحانی و اصلاحات و اپوزیسیون احتمالا در انتخابات حاضر نشن ولی ۴۰ درصدی که به رییسی رای دادند یا قبلتر به لیست اصولگرایان رای دادند با احتمال بیشتری حاضر میشن
اونا دیگه نسبیه. از نظر من بهترین مجلس، مجلس هفتم بود و حضرت آقا هم تشکر خاص و ویژهای در انتهای اون مجلس از نمایندگانش کردند که بیسابقهترین بین تمام ادوار مجلس بود. البته من اون موقع نمیتونستم رای بدم. بعد از چرخش بخش اعظمی از اصولگرایان به رهبری لاریجانی به سمت روحانی و اصلاحات دیگه گزاره اصولگرا-اصلاحطلب چندان در سیاست کارکرد نداره. دوگانه مطرح و بولد الآن در سپهر سیاسی کشور تسلیم پذیری و تسلیم ناپذیری در برابر دشمن. انقلابی کار کردن در مقابل وادادگی و عافیتطلبیست به خصوص در مواجهه با تحریم دشمنه. علت اینکه گفتم اصولگرایان چون توی انتخبات ۹۰ مجلس همچنان دوگانه اصولگرا-اصلاحطلب مطرح بوده ولی اکثریت مجلس فعلی وکیلالدولهها یا وادادهها بودند و اصولگرا-اصلاحطلب موضوعیت نداشت.
الگوی جواب پس داده در جنگ تحمیلی و توسعه صنایع دفاعی و خودکفایی و... اسمش شعار نیست. شعار رو اونی میده که زیاد حرف میزنه و کاری هم نمیکنه مثل آقای تَکرار و دار و دستهش
کلا رای نمیدیم
رای میدید یا نه