⭕️ خودشیفتگان: عامل خودپسندی چیست؟

📌 خودشیفتگی معمولاً شامل خودبزرگ‌بینی، احساس برتری، حق به جانب بودن و عدم توجه به دیگران است


♦️حتماً تا حالا در زندگی با یک خودشیفته ملاقات کرده‌اید. کسانی که فکر می‌کنند از همه بهترند، بر گفتگو مسلط هستند و جلب‌توجه را دوست دارند؛ اما بگذارید رازی را با شما در میان بگذاریم. دانشمندان رفتارشناسی میگویند خودشیفته‌ها ممکن است به‌شدت عاری از اعتمادبه‌نفس باشند، برخلاف آن چیزی که وانمود می‌کنند.

خودشیفتگی همچنین یکی از موضوعات محبوب در روانشناسی است. خودشیفتگی اولین بار در اواخر قرن نوزدهم به‌عنوان یک اختلال روانی تشخیص داده شد.

خودشیفتگی در اساطیر

در اساطیر کلاسیک یونان «نارسیسیس» پسر خدای رودخانه سفیسوس و یک پری به نام لیریوپه بود. او به دلیل زیبایی صورت و اندام استثنایی خود مشهور بود. یک روز وقتی نارسیسیس در جنگل قدم می‌زد، یک پری زیبا به نام اکو او را دید و عاشق او شد. با این حال نارسیسیس مهر او را نپذیرفت و اکو را دل‌شکسته بر جا گذاشت.

نمسیس، الهه انتقام، نارسیسیس را برای تنبیه به برکه‌ی آبی کشاند که در آن او برای اولین بار با بازتاب چهره‌ی خود روبرو شد. نارسیسیس عاشق بازتاب چهره‌ی خود شد و در نهایت متوجه شد که عشقش نمی‌تواند متقابل باشد و آن‌قدر در برکه به تصویر خود نگریست تا جان داد.

افسانه نارسیسیس درباره‌ی خطرات دوست داشتن بیش از حد خود، غرق شدن در خود و عدم همدلی با دیگران را به ما هشدار می‌دهد. این افسانه تأثیر عمیقی بر فرهنگ، هنر و ادبیات غرب داشته است.

در روانشناسی مدرن خودشیفتگی معمولاً به‌عنوان یک ویژگی شخصیتی در نظر گرفته می‌شود. برخی از افراد بیشتر خودشیفته هستند و برخی کمتر. خودشیفتگی معمولاً شامل خودبزرگ‌بینی، احساس برتری، حق به جانب بودن و عدم توجه به دیگران است. این تصویر آشنایی از یک خودشیفته است، اما تنها تصویر نیست.

بیشتر بخوانید...

🖌 سارا باقری