معشوقِ جان به بهار آغشته‌ی منی 
که موهای خیس‌ات را خدایان بر سینه‌ام می‌ریزند و مرا خواب می‌کنند
یک روزَمی که بوی شانه تو خواب می بَرَدَم
معشوق جان به بهار آغشته‌ی منی تو شانه بزن
هنگامه‌ی منی
من دستهای تو را با بوسه‌هایم تُک می‌زدم
من دستهای تو را در چینه‌دانم مخفی نگاه داشته‌ام
تو در گلوی من مخفی شدی
صبحانه پنهانی منی وقتی که نیستی
من چشمهای تو را هم در چینه‌دانم مخفی نگاه داشته‌ام
نَحرم کنند اگر همه می‌بینند که تو نگاه ِ گلوگاه ِ پنهانی ِ منی
آواز من از سینه‌ام که بر می‌خیزد از چینه دانم قوت می گیرد



«رضا براهنی»
@renaissancetranslate