4 comments
همان‌طور که برای دموکراسی یک ملت باید مشق کنند و به اصول دموکراسی برسند باید به این نکته توجه کنیم که در مملکتی زندگی می کنیم که تا چندی پیش در همین قرن معاصر زنان هویت مستقل نداشتند بدون متصل کردنشون به یه مرد مثلا سبیه ی آقا مرتضی همشیره علی آقا والده ی فلانی و..و منزل حاج آقا فلانی و چون مضامینی مثل شرف و ناموس هم از نظر دینی بر این جامعه تحمیل شده از ابتدا التقاطی به وجود میاد که زن رو ناموس خودش میدونه به خودش اجازه میده که اون رو رو کنترل کنید چون مردها خاصیت حمایتگر دارند این قضیه را پیچیده می‌کند توجه کنید که خانم هاهم خیلی هاشون اگر مردی اونها را کنترل نکنه این را حمل بر بی توجهی و بی غیرتی مردان به خودشون میدونن شاکی هم میشن چرا جایی میرم من رو کنترل نمیکنه امن براش مهم نیستم و اینهارو نشانه محبت میبینه باید با عقلانیت بالابردن سطح سوادوتوجه به اموزش در دوجنس از کودکی این ضعفهای فرهنگی و تاریخی به نقاط قوت تبدیل بشن که دارن میشن
خوشبختانه هرچی جلو تر میریم این مسائل کمتر میشن ولی خب باید به این بهبودی سرعت بخشید . مردم ما دین زده شدن و اگه بدونن ریشه خیلی از این خزعبلات دین هست قطعا خیلی سریعتر ترکشون میکنن و به سمت یه جامعه متمدن پیش میریم
این موضوع مسائل ناموسی تو ایران به این زودیها حل شدنی نیست،تا این حکومت باشه خیلی سخت این موضوع حل میشه،وقتی به پسر بچه‌ها از سنین خیلی کوچیک در خانواده و مدرسه این موضوع رو آموزش میدن،اون پسر بچه‌ها تا بیان و بزرگ بشن و عاقل بشن و بتونن تفکر کنن نسبت به این موضوعخیلی طول میکشه
حتی به دختر خانم‌ها هم از سنین کم این تیپ آموزش ها رو میدن،و میگن شما مال کسی دیگری هستید و ناموس مردان همخون خود هستید،تازه رو خانم‌ها هم خیلی باید کار بشه تا این موضوع‌ها درست بشه،خیلی از خانم‌ها هم نمیتونن خودشون رو یک شخصیت مستقل بدونن و خودشون رو به عنوان ناموس در اختیاران مردان قرار میدن