✳️ مدیران و تله هایی از واژه ها

✅ برگرفته از هاروارد بیزینس ریویو – بهار 2019
👈آیا تاکنون به بازتاب و واکنش کارکنان و افراد زیردست خود به دستورهایی که داده اید، توجه کرده اید؟ افراد وقتی دستوری را می شنوند و یا می خوانند بدون درنگ مغز آنان در دسترس ترین داده هایی که ناشی از تجربیات و تکرار رخدادهای گذشته است؛ در ذهن آنان نمایان می سازد. چه راه چاره ای برای برطرف نمودن این آسیب می شناسید؟
👈قبل از هر چیز باید مهارت دستور دادن یا دستور نوشتن را یاد بگیرید. این مهارت ریشه در تسلط شما به واژه ها و معانی آنان دارد.
🛑این سه دستور را با هم مقایسه کنید:

1️⃣مسافران کشتی را از غرق شدن نجات دهید.

2️⃣مسافران کشتی نباید وارد آب شوند.

3️⃣از هرگونه تماس ونزدیکی مسافران کشتی با آب جلوگیری کنید.

💢تعداد مسافران نجات یافته بر اثر صدور هریک از دستورهای بالا متفاوت است. بیشترین تعداد نجات در نتیجه کدام دستور است؟

💢واکنش دستور گیرندگان :

❇️با شنیدن دستور اول بی درنگ به سراغ قایق های نجات می روند.

❇️ با شنیدن دستور دوم راه را بر مسافران هجوم آورده به عرشه برای خروج از کشتی می بندند و آن ها را به سمت قایق های نجات هدایت می کنند.

❇️ با شنیدن دستور سوم بر روی راه کارهای عدم تماس مسافران با آب متمرکز شده و هر آنچه را که می تواند مسافران را روی آب نگه دارد؛ بدون این که با آب تماس داشته باشند؛ مورد استفاده قرار می دهند.

🔶واژه کلیدی "نجات " بود. ولی در جمله سوم که بیشترین تعداد مسافران نجات یافته را به دنبال دارد؛ واژه "نجات "را نمی بینید.
✍ فراتر از دانایی