مورد عجیب سیدابراهیم رئیسی
آشفتگیِ ذهن و زبان ابراهیم رئیسی که در پرتوی حضورش در کارزار انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ آشکار شد، در کنار کارنامه کاملاً مردودش در مقام معاون اول قوه قضائیه به مدت ده سال، در ایجاد کمترین عدالت قضایی در کشور و ایستادن تمام عیار در رأس دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی؛ همچنین کارنامه «تقریباً هیچ» در دوران حضورش در تولیت آستان قدس به عنوان نهادی مذهبی و بسیار ثروتمند، جایگاه وی را نزد افکار عمومی به پایین‌ترین حد ممکن رسانده است.
حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری که معلوم شد چیزی جز جاه‌طلبی خام و نپختگی سیاسی وی نبود و با بسیج تمام امکانات کشور و ائتلافش با قالیباف جز شکست نصیبش نشد، نشان داد سال‌ها حضورش در رده‌های بالای قضایی و تاریکخانه نهادهای امنیتی از بدو تأسیس جمهوری اسلامی جز سرکوب، دروغ و توهم چیزی به او نیآموخته است.
از زمان حضورش در دستگاه قضا، نمایش‌هایش برای نشان دادن روندی متفاوت در آن ویرانه، جز استهزای عدالت و ظلم مضاعف به مردم و جامعه مدنی نبوده است. آنچه وی در این مدت انجام داده عبارتند از:
۱- حفظ مهره‌های اصلی مخروبه قضا به عنوان معاون اول و دادستان کل (خواه تغییرشان خارج از توانش بوده خواه حفظشان با رضایتش)
۲- دستورش برای تجدید نظر آرای طولانی و ظالمانه برضد فعالان کارگری که با بی توجهی کامل دادگاه‌ها روبرو شد.
۳- دستورش برای بازداشت نکردن افراد پیش از جمع‌آوری مدارک که به‌گفته مقامات قضایی تنها برای تلویزیون صادر شده است.
۴- تلاش‌هایش برای اتحاد میان نیروهای محافظه‌کار برای انتصخابات مجلس و شکست کاملش، جدا از خلاف بودن دخالتش در امور سیاسی به عنوان رییس دستگاه قضا، با شکست مفتضحانه ایی روبرو شد.
این مورد اخیر نشان داد توهم و تصورش در رهبری محافظ کاران، باز هم برآمده از ناپختگی سیاسی وی است. توهم و تصور چندساله اش در امکان پوشیدن ردای سومین ولی فقیه، و از این‌رو، سرسپردگی کاملش به روندهایی که توسط رهبر جمهوری اسلامی و فرزندش مجتبی خامنه‌ای به کارگزاری کسانی چون حسین طائب پیش گرفته شده است، باز هم دچار شکستی خواهد شد، بزرگتر و رسواتر از آنچه در انتخابات ریاست جمهوری چشید.
دلایل شکست این خام‌اندیشی روشنتر از آن است که برای فهمشان نیاز به کنکاش و اخبار پشت پرده داشت:
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/73464
آشفتگیِ ذهن و زبان ابراهیم رئیسی که در پرتوی حضورش در کارزار انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ آشکار شد، در کنار کارنامه کاملاً مردودش در مقام معاون اول قوه قضائیه به مدت ده سال، در ایجاد کمترین عدالت قضایی در کشور و ایستادن تمام عیار در رأس دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی؛ همچنین کارنامه «تقریباً هیچ» در دوران حضورش در تولیت آستان قدس به عنوان نهادی مذهبی و بسیار ثروتمند، جایگاه وی را نزد افکار عمومی به پایین‌ترین حد ممکن رسانده است.
حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری که معلوم شد چیزی جز جاه‌طلبی خام و نپختگی سیاسی وی نبود و با بسیج تمام امکانات کشور و ائتلافش با قالیباف جز شکست نصیبش نشد، نشان داد سال‌ها حضورش در رده‌های بالای قضایی و تاریکخانه نهادهای امنیتی از بدو تأسیس جمهوری اسلامی جز سرکوب، دروغ و توهم چیزی به او نیآموخته است.
از زمان حضورش در دستگاه قضا، نمایش‌هایش برای نشان دادن روندی متفاوت در آن ویرانه، جز استهزای عدالت و ظلم مضاعف به مردم و جامعه مدنی نبوده است. آنچه وی در این مدت انجام داده عبارتند از:
۱- حفظ مهره‌های اصلی مخروبه قضا به عنوان معاون اول و دادستان کل (خواه تغییرشان خارج از توانش بوده خواه حفظشان با رضایتش)
۲- دستورش برای تجدید نظر آرای طولانی و ظالمانه برضد فعالان کارگری که با بی توجهی کامل دادگاه‌ها روبرو شد.
۳- دستورش برای بازداشت نکردن افراد پیش از جمع‌آوری مدارک که به‌گفته مقامات قضایی تنها برای تلویزیون صادر شده است.
۴- تلاش‌هایش برای اتحاد میان نیروهای محافظه‌کار برای انتصخابات مجلس و شکست کاملش، جدا از خلاف بودن دخالتش در امور سیاسی به عنوان رییس دستگاه قضا، با شکست مفتضحانه ایی روبرو شد.
این مورد اخیر نشان داد توهم و تصورش در رهبری محافظ کاران، باز هم برآمده از ناپختگی سیاسی وی است. توهم و تصور چندساله اش در امکان پوشیدن ردای سومین ولی فقیه، و از این‌رو، سرسپردگی کاملش به روندهایی که توسط رهبر جمهوری اسلامی و فرزندش مجتبی خامنه‌ای به کارگزاری کسانی چون حسین طائب پیش گرفته شده است، باز هم دچار شکستی خواهد شد، بزرگتر و رسواتر از آنچه در انتخابات ریاست جمهوری چشید.
دلایل شکست این خام‌اندیشی روشنتر از آن است که برای فهمشان نیاز به کنکاش و اخبار پشت پرده داشت:
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/73464
1 comment
Amir.s
درودتوهم رهبری دارند .امیدوارمبه اون روز نرسیم .
Log in to comment