سازمان آزادی مذهبی بین‌المللی (IRF) که در ایالات متحده آمریکا مستقر است در تیرماه ۱۴۰۰ یک اجلاس بزرگ سه‌روزه برای پاسداشت آزادی مذهبی در جهان برگزار کرده است.

در این اجلاس و در میان کسانی که از سخت‌گیری و تعصب علیه آزادی مذهبی صدمه دیده‌اند یک زن مسلمان اویغور چینی نیز حضور داشت. در زیر سخنان زن مسلمان اویغور چینی را خلاصه کرده‌ایم. نام او «تورسونئای زیاژودون» است که تجربه حضور در کمپ وحشیانه دولت چین برای آزار مسلمانان اویغور چینی را داشته است. او اکنون در آمریکا بسر می‌برد.

«دولت چین به طور سیستماتیک پیگیر نابودی دین، زبان و فرهنگ مردم اویغور است. از سال ۲۰۱۶ کمپین وحشیانه دولت چین علیه ما آغاز شد. قتل بی‌شمار مسلمانان اویغور و شکنجه و حتی تجاوز جنسی بخشی از رفتار دولت چین با مسلمانان اویغور بود. من اینجا آمده‌ام چون وظیفه خود می‌دانم صدای کسانی باشم که مقابل چشمان من کشته شدند و به طور ظالمانه در زندان‌ها در بند هستند.

من دو بار به کمپ منتقل شدم و بار دوم حتی ظالمانه‌تر بود. آنجا ساختمان‌هایی بود که شبیه زندان بود و شما همیشه می‌توانستی شاهد رفت‌وآمد پلیس مسلح باشی. دوربین‌های فراوانی نیز در آن ساختمان‌ها قرار داشت. در آن کمپ‌ها برایمان فیلم‌های پروپاگاندای حزب کمونیست را پخش می‌کردند، به ما قوانین چین را آموزش می‌دادند از ما می‌خواستند که به وفاداری‌مان به حزب کمونیست چین قسم بخوریم.

در کمپ همیشه صدای گریه و جیغ‌زدن می‌شنیدیم و نگران بودیم بلایی که سر این افراد می‌آید سر ما ه بیاید. آن‌ها بارها من را نیز زیر شکنجه و بازجویی قرار دادند و کتک زدند. یک شب نیز ماموران مستقر در آنجا من و یک دختر ۲۰ ساله را مورد تجاوز جنسی قرار دادند. آن‌ها هر کاری می‌خواستند با زن‌ها می‌کردند. برخی از زن‌ها ناپدید شدند. مقابل چشمان خودم خونریزی منتهی به مرگ برخی از آن‌ها را دیدم. بعضی از این زنان سلامت عقل خود را از دست دادند.

اگرچه اکنون جسم و صدای من آزاد است ولی من عمیقا رنج می‌کشم و می‌خواهم با بیان آنچه بر من و دیگر مسلمانان اویغور در چین می‌گذرد، بر این رنج غلبه کنم.

میلیون‌ها اویغور اکنون زنده هستند تنها به این امید که در این دنیا هنوز عدالت وجود دارد. آن‌ها منتظر کمک شما و دیگر انسان‌ها هستند. من از وقتی با کمک دولت ایالات متحده به این کشور آمدم جرات کافی برای بیان رنج خودم را پیدا کردم».

@Tavaana_TavaanaTech

2 comments

✍🏼صادق هدایت : " بذر دين "

پدری به پسر خردسالش یک بطری کوچک داد ،که داخل آن یک عدد پرتقال بزرگ بود !!

کودک با تعجب درون بطری را نگاه می کرد و با خود می گفت: پرتقال به این بزرگی چطوری داخل این بطری کوچک رفته؟

کودک خیلی تلاش کرد تا پرتقال را از بطری خارج کند، اما بی فایده بود!

سپس کودک از پدرش پرسید: چه جوری این پرتقال بزرگ داخل بطری رفتە است؟ آخر دهنەی این بطری خیلی کوچک است!!

پدر، پسر را به باغ برد و یک بطری خالی کوچک را به یکی از شاخه های درخت پرتقال بست. سپس یکی از شکوفه های کوچک پرتقال را درون بطری گذاشت، روزها سپری شد و شکوفه تبدیل به یک پرتقال بزرگ شد تا جایی که امکان خروج از بطری غیر ممکن شده بود...

بعد از مشاهده این موضوع، کودک راز پرتقال را فهمید و جایی برای تعجب نمانده بود. پدر رو به پسر کرد و گفت:

چیزی که امروز مشاهده کردی همان دین است، اگر از خردسالی بذر اعتقادات دینی را درون ذهن کودک بکاریم در هنگام بزرگی، خارج کردنش خیلی سخت می شود.

دقیقا مثل این پرتقال که خارج کردنش محال است، مگر اینکه شیشه را بشکنیم و از بین ببریم.

وقتی که ادیان و حکومت های دینی اصرار دارند، افراد جامعه را از سنین بسیار کم و خردسالی در مدارس و مهدهای کودک با مذهب و آموزه هایش آشنا کنند...
در واقع آنها اعتراف می کنند، که هدفشان تلقین و القای واقعی بودن و درستی دین نیست!!
دلیل:
چون انسان در دوران کودکی، نه سواد کافی دارد، نه قدرت تمیز درست و نادرست را، در ناآگاهی به سر می برد!!..
به این در روانشناسی میگن: ذهن سازی
طبق قاعده ، آموزش در کودکی مانند نقاشی روی سنگ است که به سادگی پاک نمی شود ، حال چه آموزش جهل باشد و چه پرورش ذهن پرسشگر.👌🏻
---------------------
یک مذهب تو را مجبور به راز و نیاز با دیوار میکند
و مذهبی دیگر تو را وادار به سنگ زدن به دیوار می کند .

در اورشلیم دیواری است که یهودیان معتقدند از بقایای کاخ سلیمان است و نام آن کُتل است و هرسال هزاران نفر به زیارت آن می روند .

در مکه هم دیواری است که مسلمانان آن را جمره مینامند و معتقدند خانه شیطان است و هر ساله هزاران نفر به آن سنگ می زنند .

هیچ انسان خردمندی با دیوار راز و نیاز نمیکند و هیچ عاقلی به دیوار سنگ نمی زند .

تنها مذهب است که عقل آدمی را از بین برده و او را مجبور به عشق و تنفرمیکنند

از متمایز بودن نترس ، انگشت نما بودن بهتر از اطاعت کورکورانه است
چون دولت کمونیست چین اکنون کعبه آمال و مراد جمهوری اسلامی است، سرکوب و کشتار مسلمانان اویغور برای تجار دین در نظام فاسد اسلامی قابل اغماض و چشم پوشی است. جمهوری اسلامی میخواهد مدلی از حکومت چین در ایران پیاده کند و بنابراین انتقاد از چین در ایران ممنوع است.