واضح است که این مسئله غیرانسانی،
موضوعی نیست که با ادعا و تکذیب دست‌اندکاران مختومه اعلام شود. در استرالیا با این
مسئله بقدری جدی برخورد می شود که یک کمیسیون عالی دولتی فقط برای پایش و رسیدگی به
آزار و اذیت افراد دارای معلولیت تشکیل شده است. این افراد حمایت می شوند و اگر چنین
مسائل دردناک و ناخوشایندی را تجربه کرده باشند، اقدامات مشخص قانونی، پلیسی و
روانشناسی برای بهبود وضعیت آنها صورت می گیرد. بعضی انسان‌نماها فکر می‌کنند چون
فرد در یک مرکز نگهداری، رها شده و خود زبانی برای دفاع از حق خود ندارد، آنها این
حق را دارند که سوءاستفاده کنند.


این فقط مشکل بهزیستی ارومیه
نیست. قطعاً چنین مسائلی در همه جا رخ می‌دهد ولی افراد توان یا جرأت اظهار آن را
ندارند. مسئله حتی فراتر از ایران یا هر کشور دیگری است. سوءاستفاده‌گران همیشه
وجود دارند، همانطوری که دزدها و قاتلها همه جا وجود دارند. به امید آن روزی که
دولت ایران نیز گامهایی جدی برای حفاظت از حقوق افراد آسیب‌پذیر از جمله افراد
دارای معلولیت، کهنسالان و کودکان خود بردارد.

@ability_beyond_boundaries @فراسوی_معلولیت