دارم مطمئن میشم صدای پایی را که می شنوم صدای پای محمود افغان است

این صلح نوش جانتان . مبارکتون باشع

والا الان افغانستان پیشرفته تر از ایران ما شده. شما بخند اما به اینده ایران. میزان مرگ و میر کرونا تو افغانستان خیلی کمتر از ایرانه. بخندیم به خودمون که مرده متحرکی بیش نیستیم البته من که ایران نیستم خداروشکر

والا اینجا همسایه افغانی دارم خدایی انسانن. تو بی ادبی . حیف اسم حیوان بخوام روت بزارم . پست تر از هر جانداری

من همکار خانم داشتم افغان بود وااای چقدر مهربون چقدر با وجدان با اخلاق و از همه مهمتر کاری

این یارو به اسم فرهاد ساندیس خوره بهش توجه نکن

هر هر هر داشاق

بسیجی عنخوره همیشه میپره به ادم

من یک ایرانی هستم گور بابای هرکه ساندیس خور. و هر کس که از آخور جمهوری اسلامی کثیف لجن جنایتکار نون میخوره و من در داخل کشور هم زندگی میکنم. واما تو. تویی که میگی من داخل کشور نیستم از فرهاد ساندیس خور بدتر هستی کسی که بفکر هم وطنش نباشه جانور همونه نه یک ساندیس خور حالا من شهاب هستم میدانم بعداز این کامنت فحاشی میکنی چون حرف حق همیشه تلخه برای اینکه به جمهوری ی اسلامی نچسبانید مرگ بر کلیت نظام آخوندی

چرا فحاشی کنم . هر کی ازاده هر جا دوست داره زندگس کنه اما شما نبود من در خاک ایران رو دوست نداشتن وطن میدونی. نه برادر من خاک رو نه دولت رو متنفرم ازش ازارم میداد طرز تفکرات سعی کزدم بیام بیرون از اون محیط . من سال ۸۸ تازه زندگی رو شروع کردهبودم که اون اتفاقات افتاد و کشتع شدن جوانان وطن رو نتوتستم طاقت بیارم . نشستم بابت اونا گریه کردم و روخیه داعون اما الان نه دولت رو میبینم نه ملت نامتحد رو . ملت ایران خاینن برلی هم . قبول کنیم

من از اینکه شمارو ناراحت کردم پوزش میخواهم اما عزیز من خواهر من تا میخواهی یک چیز حقیقت بنویسی اسمت رو میزارن مزدور جمهوری اسلامی اما حقیقت چیز دیگریست مگر 78یا 88 یا 96 یا 98 کمتر از هشتادو هشت بود مردم را درو کردند یا هواپیمای اوکراینی مگر اینها کم بود یا کم آدم کشته شدند من یکی از باتوم خورده گان دی ماه نودو هشت هستم ولی هموطن وقتی شما میگویی که منکه اونجا نیستم من دلگیر میشوم چون تو وامسال تو که در خارج هستید نمیدانید که هم میهنانت در داخل چه میکشند اما اگر منو تو. ما میشدیم میتوانستیم رژیم آخوندی را از ریشه بکنیم و یک رژیم مردمی با رآی مردم که به ملت ظلم نکند در این کشور بنا میکردیم. اما افسوس آنهائی که پول کلان داشتند رفتند دنبال زندگی ی خودشون وبقیه ماندند با ده در صد خود جمهوری اسلامی که هستند میسوزند و می‌سازند. در آخر کلام هموطن بیایید کشور خود را دوباره بسازیم اینجا وطن ماست. دوباره میسازمت وطن اگر که با خشت و جان خیش. ستون به سقف تو میزنم اگر که با استخوان خیش. متشکرم خواهر موفق باشی هر جا که باشی برای ما هم خدا کریمه زمانی نه چندان دور این نادان های خائنین به کشور را به زباله دان تاریخ خواهیم ریخت

من پولدار دو اقامتی نیستم یه فرد معمولی که کار میکنم و رو پای خودم وایسادم. دلم میسوزه برلی ملتم از سنگ نیستم . کاش بیماری نبود وگرنه فرصت خوبی بود که از ایران خارج بشید. اونجا جهنم واقعی شدع. تحملم تموم شد زدم بیرون. الانم غصه مردم رو میخورم که تو قفس اخوندا گیرکردن