مداوم آدامس خریدن عاقلانه نیست!

بارها با صنعتگرانی صحبت کرده ام که گفته اند ابله نیستند که با کارگر خود بد تا کنند تا صد برابر بیشتر به آنها ضرر بزند. یکی می گفت چند ده میلیارد سرمایه در کارخانه ام خوابانده ام، حالا بیایم به خاطر صد تومان دویست تومان پول ندادن به کارگرانم کاری کنم که با خرابکاری چند صد میلیون هزینه روی دستم بگذارند؟

به عبارتی طرف حتی اگر نخواهد خیلی هم اخلاقی عمل کند، باید به درجاتی هوای کارگر را داشته باشد، اساسا علم مدیریت منابع انسانی با چنین نگاهی تاسیس شد. اینکه اهالی رسانه بیشتر حرف های کارگر را می شنوند، ولی مصائب کارآفرین و کارفرما را نمی بینند البته قابل درک است، ولی گاهی برای تنوع هم شده بد نیست حرف بقیه را هم بشنوند و البته تخیل و توهم را بدل از واقعیت نگیرند. والله اعلم.


کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

7 comments

اصولا بازار خودش رو تنظیم میکنه وقتی کارفرمایی به شکل ادامس با کارگرش برخورد میکنه اون کارگر مجبور میشه مهارتی رو یاد بگیره که مزیتش درمقابل کارفرما باشه و به راحتی نشه از بازار حذفش کرد و مثل یک شی.
داستانی که توی غرب الان بیشتر مطرح هست بحث اتومیشن و دنیای بدون کار ، کلاوس شواب بنیانگذار مجمع جهانی اقتصاد تو کتاب انقلاب صنعتی چهارم از تاثیری که هوش مصنوعی و رباتیک روی مشاغل گذاشته صحبت میکنه ، تو این دنیا کارگر بدون مهارت حذف میشه دوستان چپگرا برای این چالش چه راه حلی دارن ؟
برای مطالعه بیشتر در این مورد این مقاله رو پیشنهاد میدم
http://behroozam.com/futurist/2017/03/02/my-vision-for-the-future.html
Amir Ghafoori
با شما موافقم که علم منابع انسانی با این رویکرد به وجود آمد ، اما سوال اینجاست که ما در کجای کشور روی مباحث علمی کار انجام میدیم که حالا سر این قضیه از علوم انسانی یاد میکنیم ؟؟؟؟
به نظر میاد این موضوع به پیش زمینه فکری ای که در ذهن مردم ما هست تا حدی مربوط باشه. پیش زمینه ذهنی ای که تا حدی شبیه تفکر کمونیستی هست.
به نکته بسیار درستی اشاره فرمودید.
البته کارفرمای عاقلی رو شامل میشه که پایداری کسب و کارش هم براش مهم و حتی حیاتیه. زمانی که یک صنعت بزرگ یک شبه به تملک و مدیریت یک سفته باز میفته تا مدتی در جهت منافع بنگاهش فرمانروایی کنه آیا داستان فرق نمیکنه؟
اقا جان....یک کارفرما یک نفره و یک رای.ولی کارگرها هزاران نفرند و به همان تعداد میتوانند در هر انتخاباتی رای بدن...حالا شد؟؟؟
خب این حرف درستی هست. اصلا مدیریت منابع انسانی برای همین ایجاد شده. اما اون چیزی که به شخصه از این کارفرماهای خصوصی تجربه کردم. آدمهای پولداری که صاحبان این صنایع، یا سواد فهم این موضوع را ندارند، یا اولویت های غیر اقتصادی دارند. مثلا حاضر هستند حتی از نظر مالی ضرر کنند و او را اخراج کنند، اما کارگری رویش در روی کارفرما باز نشده تا رفتار ارباب رعیتی با کارگران را حفظ کنند.