تزریق اگاهی به جامعه وپیگیری حقوق شهروندی

مرگ بر دیکتاتوری به نام علی خامنه ای که بویی از دموکراسی نبرده

مولانا مى گويد:
ترازو چون ندارى پس ترا زو ره زند هر كس
يكى قلبى بيارآيد تو پندارى كه زر دارد
معيار هر سيستمى سود مردمان عادى است.
دموكراسى نيز از اين چهارچوب بيرون نيست.
دموكراسى واقعى حتماً بدرد بخور است ولى بيشترين سازمان هاى سياسى ايرانى دنبال دموكراسى شكلى هستند.
در انگليس هم مثل معروفى است:
اگر براى ماشين سوارها قانون مى نويسيد، ببينيد به چه درد پياده ها مى خورد.
در ٥٧ ما از زاويه دموكراسى شكلى ضربه خورديم و معتقدم بيشتر افراد سياسى و سازمان هاى سياسى ايرانى دنبال دموكراسى شكلى هستند كه بسيار خطرناك است.
من به جهت انتشار سخنرانى جورج واشنكتن از شما ممنونم.

تقویت دموکراسی پیشکش. ما اول باید به دموکراسی دست پیدا کنیم بعد آن را تقویت کنیم، به نظر من ما ایرانیان هنوز با تمام تلاش‌ها به دموکراسی دست نیافتیم. من کاملاً با کسانی که علت این ناکامی را فرهنگی می‌دانند موافقم

همان طور که یک کشور که مثلاً هواپیمای پیشرفته یا ساختمان مقاوم در برابر زلزله می‌سازد از قبل پیش‌زمینه‌هایش را آماده کرده است (علم ریاضی و فیزیک و مهندسی مرتبط را فرا گرفته، کارخانه و صنایع لازم را دارد، تکنسین و مهندس تربیت کرده و ....) یک جامعه هم برای رسیدن به دموکراسی باید الزامات را از قبل آماده کند. حداقل این الزامات و پیش‌زمینه‌های رسیدن به دموکراسی تا جایی که من می‌دانم یکی «فرهنگ دموکراسی» است و دیگری «جامعه مدنی» است.

متاسفانه ما ایرانیان فرهنگ دموکراسی را نیاموخته‌ایم. وقتی می‌گویم ما ایرانیان منظورم ۸۰ میلیون ایرانی است نه گروه یا طبقه خاصی از جامعه. تا وقتی که در خانواده‌ها مرد می‌گوید من حق طلاق دارم ولی زنم چنین حقی ندارد، تا وقتی معلم در کلاس اجازه سوال پرسیدن به دانش‌آموزان نمی‌دهد، تا وقتی که والدین در انتخاب لباس، رشته تحصیلی، همسر، و... فرزندان خود دخالت می‌کنند .... میتوان گفت که جامعه همچنان فرهنگ دموکراسی را نفهمیده و به آن دست نیافته است

وضعیت «جامعه مدنی» هم که در ایران در حد فاجعه است. وقتی من و شما صبح سر کار می‌رویم و می‌بینیم شخصی گوشه خیابان خوابیده و عصر که برمی‌گردیم او را همچنان در آن گوشه می‌بینیم و عکس‌العمل نشان نمی‌دهیم این یعنی فاجعه. وقتی کارگران یا معلمان اعتصاب می‌کنند و دیگر اقشار جامعه بی‌تفاوت هستند یعنی فاجعه. وقتی در گروه موسیقی مرد روی سن می‌رود و آهنگ اجرا می‌کند ولی عضو خانم گروهش چنین اجازه‌ای ندارد و اعضای گروه برای اعتراض کنسرت را کنسل نمی‌کنند این یعنی جامعه مدنی شکل نگرفته. این چیزها ربطی به حکومت ندارد و مربوط به خود ما مردم است.

راه حل: آموزش و فرهنگ سازی همین‌طور که موسسه توانا انجام میدهد