چند حرکت اشتباه جمهوری اسلامی و محور مقاومت در یک سال اخیر:


۱.محدود نگه داشتن سطح حمله به اسرائیل از جبهه لبنان و فرصت دادن به رژیم صهیونیستی برای بازیابی اطلاعاتی خود پس از حمله پیروزمندانه ۷ اکتبر. این اشتباه یادآور اشتباه مصر در جنگ ۱۹۶۷ است. مصر علیرغم تهدیدات لفظی، در حمله به اسرائیل آنقدر این دست و آن دست کرد که عاقبت اسرائیل در یک حمله برق آسا نیروی هوایی عظیم و بسیار قدرتمند مصر را روی زمین نابود کرده و جنگ را در ۶ روز به پایان رساند. البته ناگفته نماند که شرایط فعلی حزب الله متفاوت با جنگ ۶ روزه است و علیرغم آسیب های سخت به کادر فرماندهی و رهبری اما حزب الله هنوز مسلح و دارای زراد خانه عظیم موشکی ست و سیستم تشکیلاتی ان هنوز برقرار است.

۲.عدم حمله به بازوها و نیروهای نیابتی رژیم صهیونیستی در منطقه، در عملیات وعده صادق و پرهیز از وارد کردن تلفات انسانی به دشمن با این محاسبه که می توان هم به هژمونی اسرائیل ضربه زد و هم از جنگ جلوگیری کرد؛ این مسئله موجب جری شدن رژیم صهیونیستی شد. شاید اگر بلافاصله بعد از حمله به کنسولگری ایران در دمشق، یکی از لانه های جاسوسی اسرائیل در اطراف کشور با وارد کردن تلفات سنگین مورد حمله قرار می گرفت، نتیجه بهتری حاصل می شد.

۳. فرستادن شهیدان رییسی و امیرعبداللهیان به منطقه مرزی با جمهوری باکو برای دیدار با الهام علی اف ؛ منطقه ای که بی تردید تحت نفوذ اطلاعاتی رژیم صهیونیستی ست و همچنان ضایعه شهادت رییس جمهور پیشین و همراهان در اذهان عمومی مشکوک به ترور تلقی می شود. ذهنیتی که با وقایع اخیر کاملا قوی تر شده است.

۴.عدم پاسخ سریع به ترور شهید هنیه؛ شاید منطق صبر برای غافلگیر کردن دشمن، پشت این تامل بود؛ اما در کل موجب تشجیع رژیم صهیونیستی شد.


۵. و بزرگترین اشتباه ما در این سال ها، پرهیز از ساخت سلاح هسته ای ست. منطق دشمنان ما درنده خویی ست. مطمئن باشید در ۶ مهر ۱۴۰۳، اسرائیل اگر لازم می دید برای به شهادت رساندن سید حسن نصرالله، به جای ۸۵ تن بمب، بمب اتمی روی ضاحیه می انداخت. نساختن سلاح هسته ای خطایی ست که کشور را آماج تهدیدات اسراییل و آمریکا قرار داده است.

#رضا_شیبانی

@zahrdaroo