در فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» روند تغییر دنیا به سمت خشونت افسار گسیخته، بیرحمی خونسردانه و جهان خالی از هر گونه نشان انسانیت و شفقت به نمایش گذاشته می شود.

در این فیلم ردپایی از خانواده، نوع دوستی، عشق و خدا مشاهده نمی شود. جهانی که برادران کوئن در این فیلم تصویر می کنند جهانی بی رحم و خشن است که در پرده ای از تاریکی و نکبت فرورفته است.

کلانتر پیر شهر که هر روز با جنایتی هولناکتر روبه رو می شود از درک جهان عاجز مانده و در پایان فیلم می گوید:
«تو زندگیم همیشه منتظر بودم که خدا ، از یه جایی وارد زندگیم بشه، ولی اون هیچوقت نیومد،البته سرزنشش نمیکنم اگر منم جای اون بودم خودمو قاطی همچین چیزی نمیکردم»

حالا ما هم شرایطی شبیه کلانتر این فیلم را تجربه می کنیم و هر روز خبری هولناکتر مقابل چشمانمان قرار می گیرد. یکی با داس و دیگری با تبر به جان دخترش می افتد، آن یکی سر دختر عمویش را از تن جدا می کند، دیگری فرزندانش را سلاخی می کند و... حالا ما هم کم کم به مانند کلانتر فیلم"جایی برای پیرمردها نیست" به این باور می رسیم که دیگر، نه تنها برای پیرمردها بلکه برای هیچکس جایی برای زیستن نیست.
@renaissancetranslate