شما باورتون میشه این کشور که روزگاری به سوئد و انگلستان و آمریکا وام میداد امروز مثل بچه یتیم مستمند از کشورهای دیگر واکسن ، کمک اهدایی ( شما بخون صدقه ) بگیرد!!
شما باورتون میشه آرزوی مردمش در قرن بیست و یکم داشتن آب و برق و اینترنت باشد؟!
@SepehrAzadi
I cant believe😔
I cant believe😏
I cant believe😩
I cant believe🤢
I cant believe🤧
I cant believe🤒
I cant believe🤕
I cant believe🥴
I cant believe😕
I cant believe😒
I cant believe😏
I cant believe🤪
I cant believe🤯
I cant believe😰
I cant believe😱
IIIIIII cannnnnnnnnnnt beeeeelieeeeeeeeve
با 100هزار نفر و آیت الله بی بی سی انقلاب کردن
همین الانش هم 100 هزار نفر بیشتر نیستن زمان قاسم کتلت مشخص بود
کشورهای شما با خون جوانان و آزادیخواهان ما آباد شده
برای دزدیدن ثروتهای ایران و آباد کردن کشورتان یک ملت رو قربانی کردید
در حلق نخبه های آزادیخواه وطن پرست ما زهر ریختید تا کشورتون رو آباد کنید
لعنت به شما و مزدوران شما
بدانید ما به آنچه شما انجام داده اید و می کنید آگاهیم
ما ایران را پس خواهیم گرفت
روابطمونو با شما طبق عملکردتون با ملت ایران تنظیم خواهیم کرد.
شما رو در مجامع بین المللی و حقوق بشری خودتون بابت قربانی کردن یک ملت و به راه انداختن هولوکاست ایرانی به میز محاکمه خواهیم کشوند.
طبق این پیمان رضاخان ۸۰۰ کیلومتر مربع اراضی مرغوب کوه آرارات ایران را به ترکیه، ۳۰۰۰ کیلومتر مربع دشت ناامید ایران را به افغانستان، و اروندرود ایران را به عراق داد!
ژاپن اما تنها کشوری نیست که در طول چهل سال اخیر به اندازۀ چهل هزار سال نوری از ما پیشی گرفته است، زمانی که ایرانیها در کارخانهٔ «ایران ناسیونال» در کار تولید و مونتاژ پیکان بودند مردم کرهٔ جنوبی در کارخانهٔ «کیا» دلشان به تولید دوچرخه خوش بود اما امروز همان کره و همان کیا، خودروهایی میسازد که در بازارهای آمریکا به فروش میرسند. میگویند سود خالص دو شرکت «الجی» و «سامسونگ» کره از کل فروش نفت ایران بالاتر است.
تا همین چهل سال پیش چین هم حرفی برای گفتن نداشت و کشوری بود فقیر، پرجمعیت . چینیها تا همین سه چهار دههٔ پیش حتی یک کیلومتر اتوبان نداشتند و اینک یکی از بزرگترین شبکههای بزرگراهی دنیا متعلق به چین است.
مالزی هم ماجرایی مشابه دارد، بیست و پنج سال پیش مالزی کشوری که اکثر مردمانش بالای درخت زندگی میکردند به آنجایی که هم اکنون هست تنها بیست و پنج سال تلاش و برنامهریزی کافی بود.
اماراتمتحده هم نمونهای دیگر است، شیوخ عرب توانستند در کوتاه زمانی یک صحرا را به یکی از مراکز بزرگ تجاری توریستی جهان تبدیل کنند، یکی از ایرانیانی که از دهها سال پیش در دوبی قهوهخانه داشت و هنوز هم دارد تعریف میکرد که تا چهل سال پیش اهالی دوبی کنار ساحل میرفتند و به دریا نگاه میکردند تا ببینند لنجهای ایرانی کی از راه میرسند تا برایشان آب شیرین بیاورند.
ادامه دادن این فهرست کار چندان مشکلی نیست و افزودن نام کشورهای دیگری مثل هند، ترکیه، سنگاپور و آذربایجان و ارمنستان و ... چیزی جز حسرت بیشتر به دنبال نخواهد داشت . باور کنید ما هم میتوانیم اگر بخواهیم ، فقط کافیست رژیم نالایق جمهوری اسلامی سرنگون کنیم