آلودگی هوای مرگبار تهران، فرجام تراژیک ایدئولوژی خودکفایی و \\\"خیزش ملل شرق\\\" است. فاز اول آن در دوران غائله‌ی نفت کلید خورد. آن هنگام که با توهم و بی‌خردی کشور را به دام محاصره و تحریم انداختند، اقتصاد را به مرز سقوط و تمام صنایع و برنامه‌های توسعه را به تعطیلی کشاندند ولی دلشان
‌‏خوش بود که عالی‌نسب برای دلگرمی پیشوا چند عدد چراغ موشی وطنی ساخته و امثال نواب صفوی در مساجد آنها را تبلیغ می کنند. سال‌های سال دروغ‌های شاخداری درباره دستاورد‌های اقتصادی دولت مصدق از قبیل تراز مثبت تجاری نشر دادند اما نگفتند که صادرات تغییر چندانی نکرده و تنها واردات به صفر
‌‏نزدیک شده و تمام صنایع و پلان‌های سازمان برنامه خوابیده‌است. در آن ۲۵ سال پس از ۳۲ که شکست خورده‌بودند، خار چشمشان کسی مثل هویدا بود که می‌گفت صرف ساخت فلان کالا در داخل ارزشی ندارد بلکه مجموعه اقتصاد باید در مسیر رشد باشد. رگ‌هایشان بیرون می‌زد زمانی که هویدا تاکید می‌کرد به
‎سبب اقلیم خشک و کمیاب، پایه اول اقتصاد ایران نمی‌تواند بر محور کشاورزی شکل گیرد و بیشتر مواد خوراکی خود را وارد کنیم بهتر از آن است که گرفتار خشکسالی شویم.
‎آنها مشغول کار بودند تا کاستی‌هایشان را جبران کرده و دوباره مغول‌وار هجوم بیاورند. یک ایدئولوژی جنگنده نیاز داشتند و یک بدنه اجتماعی منسجم که از درونش بتوان یک نیروی مسلح ملی برای پاسداری از استقلال مورد نظرشان سازمان داد. همه را تامین کردند و غالب شدند. هویداها را سینه دیوار
‎گذاشته و سوراخ سوراخ کردند و کار را به دست میرحسین موسوی‌ها دادند تا آنها دوباره عالی‌نسب و چراغ موشی‌اش را از صندوق بیرون آورده و دلخوش باشند و بشود آنچه امروز به سرتان آمده ...

toos tahmasebi
____
@ajibzad