امشبم را به این گذراندم که به یکی از اراجیف و مزخرفات قومگرایانِ ایرانستیزِ گیلانی بپردازم و در آن به یک ادعای دروغینشان درمورد زبان فارسی و مقایسهاش با زبان گیلکی پرداختم. از آنجا که هنوز منابع قابلِتوجهی درمورد زبان گیلکی و دستور زبان آن نوشته نشدهاست، و باتوجه به حساسیتی که من در نوشتن یادداشتهایم دارم، حدود چند ساعت وقتم گرفته شد تا این یادداشت را بنویسم و خلاصهنویسی و ویرایشش کنم. درنتیجه از همهی استادان بزرگوار و دوستان صاحبنظری که در این صفحه هستند خواستارم که اگر ایرادی دیدند مرا به اصلاحش وادارند و اگر نظرگاه جدید و بیشتری هم داشتند، من و دیگر خوانندگان را از آن بیبهره نگذارند. در نوشتنِ این یادداشت کوشیدم همه چیز در نهایت سادگی باشد تا عمومِ خوانندگان هم بتوانند از آن بهرهمند شوند.
@REsearchers
امیر دلیر اردبیل
چو دشمن خواست تا بنیاد قومی را بر اندازد
نخست آن قوم را از هم پریشان و جدا سازند
چو تنها دید هر یک را به تنهایی بدو تازد
چنان اندازدش از پا که دیگر سر نیفرازد
برادران گیله مرد ما ببینند که تالش ها در جمهوری جعلی باکو چه حال و روزی دارند بعدا اگر آن وضعیت را پسندیدند به تعصبات کور قبیله ای دامن بزنند، درجمهوری جعلی باکو اگر کسی زبان آذری را با لهجه تالشی صحبت کند به او خواهند گفت که زبانت را از دهانت بیرون بکش در حالیکه ما در ایران از این که کسی فارسی را با لهجه شیرین آذری ،کردی، مشهدی، شیرازی، کرمونی، جنوبی، شمالی صحبت کند لذت می بریم