:برگرفته از کانال رادیو فرهنگ گوتنبرگ زهرا ناظوری همسر جانباز دربند عبدالرسول مرتضوی یکی از امضاکنندگان بیانیه «استعفای علی خامنه ای» در اعتراض به ظلم و جور نظام علی خامنه ای دست به خودکشی زد و هم اکنون در بیمارستان تحت مراقبتهای ویژه است :خانم ناظوری قبل از این اقدام در اینستاگرام خود نوشت همه راهی را برای رساندن صدایم امتحان کردم اما تاثیری نداشت. امشب، بدلیل فشارهای زیاد از همه کس و همه طرف: تهدید از طرف حکومت و تحت فشار قرار دادن خانوادم و استفاده از اونها برای جلوگیری از فعالیتهام، زیر منگنه خانواده بودن، عدم حمایت دوست و فامیل و خانواده، دور شدن دوست و آشنا بدلیل فعالیت سیاسی‌ام و وضعیت همسرم، تهمت و افترا از طرف فامیل و دوست و آشنا، حتی فشار از طرف خود همسرم... با اینکه مایل نیستم اما چاره‌ای جز خودکشی ندارم اگر جانم را ازدست دادم مسئولیتش بعهده حکومتی است که روز به روز جامعه را غرق در فساد کرد و به تباهی کشاند زهرا ناظوری

پدر روحانی ما مذهب ندارد، پاسبان دزد است، قاضی آدم کش است، وکلایمان را نه به اسم انتخاب کرده و نه به عمر شناخته‌ایم، دولت دشمن جانی ماست، فرهنگ مان کانون فساد و جهل است، عدلیه مان مرکز ظلم و شقاوت است! همه می دانیم همه! آهسته این قضایا را بهم می گوییم، لیکن به پدر روحانی احترام می گذاریم از پاسبان می‌ترسیم، به قاضی التماس می کنیم، به وکلا و مجلس متوسل می شویم، از دولت انتظار شفقت و مساعدت داریم و برای رفع ظلم به عدلیه پناه می بریم! احترام مان به روسای مذهبی، ترس مان از پلیس، التماس مان به قاضی، توسل مان به مجلس، دادخواهی مان به عدلیه، همه ریاکاری و دروغ است. دعای علما، حفاظت پلیس و عدالت قاضی و دفاعی که مجلس از حقوق ما می کند از دروغ هم دروغ تر است! زندگی ما این قسم می گذرد. در میان شعله های جهنم می خندیم، گریه می کنیم، می ترسیم، امیدواریم، مایوسیم، می روییم، رشد می کنیم، گل می دهیم، پژمرده و پرپر می شویم، خشک شده می سوزیم و خاکستر می شویم، از عدم به وجود و از وجود به عدم می رویم، لیکن لهیب آتش ابدی است، ما و نسل های آینده در این جهنم الی الابد خواهیم سوخت... محمد مسعود گلهایی که در جهنم میرویند این کتاب در شهریور ۱۳۲۰ نوشته شد