سوم شهریور۱۳۹۷ روز تلخی برای دوستداران محیط زیست بود.آتش بود و دود، در این میان این تن شریف باجور بود و رفقایش که چونان پروانه به آتش سلام کردند، درآتش شدند و جان شان را دادند، تا جنگلهای بلوط زنده بمانند. هر جا شریف بود، امید کهنه پوشی هم بود.دو یار دبستانی که شب و روزشان کوهها و جنگل های سبز کردستان بود، که مبادا گزندی به آنها برسد.آنها از اعضای انجمن سبز چیا بودند.انجمنی که محیط زیست سالم و پاسداری از آن بخشی از وجودشان شده بود.سوم شهریور که جنگل های منطقه آتش کینه و عداوت در آنها افتاد، شریف باجور و امید کهنه پوشی بی درنگ با هر آنچه در توان داشتند، برای اطفای حریق دست به کار شدند، اما این آتش بود و دود که جان شریف آنها را گرفت.این دو که در آتش گرفتار شدند، محمد پژوهی و رحمت حکیمی نیا از جنگل بانان مریوانی هم به یاری شتافتند، اما آتش امان آنها را هم برید و در کام خود فرو برد. این چهار شهید سبز کردستان جان شان را دادند تا جنگل های بلوط کردستان زنده بمانند.مردم شهدای سبز را از یاد نخواهند برد.جنگل ها و کوههای استوار کردستان یاد شریف و رفقایش را برای همیشه به خاطر دارند.