جنبش روسی در مخالفت با پوتین: تجسم روسیه‌ای دیگر

سال ۱۳۸۸ بسیاری از شهروندان ایرانی در اعتراض به تقلب سیستماتیک و گسترده در انتخابات ریاست جمهوری دست به تظاهرات زدند.
حاکمیت با سرکوب شدید و گسترده این تظاهرات، جنبش مردم را فرونشانید، اما دموکراسی‌خواهی به پایان خود نرسید. این اتفاق بی‌سابقه نبوده است. در همین سال‌ها شهروندان روس نیز چنین شرایطی را تجریه کردند:

دیمتیری مدودف می‌گوید: «باور دارم که تنها گزینه صحیح از طرف (حزب روسیه متحد) گنکره این است که از کاندیداتوری نخست وزیر ولادیمیر پوتین برای ریاست جمهوری فدراسیون روسیه حمایت کند.» ماه سپتامبر ۲۰۱۱ بود، و نزدیک به چهار سال از ریاست جمهوری مدودف می‌گذشت. چهار سال شعار درباره اصلاحات، مدرن سازی، و حتی «دموکراسی واقعی» اکنون اما شکی باقی نمانده بود که این شعارها از ابتدا توخالی بوده. پوتین پوزخند می‌زند: «از چندین سال پیش به این توافق دست یافته‌ایم.» بدین ترتیب تایید می‌کند که ریاست جمهوری مدودف قطعا طرحی بوده برای دور زدن ممانعت قانون اساسی بر سه دوره ریاست جمهوری متوالی.
.
بیشتر بخوانید
https://bit.ly/2SvpJ3V

@Tavaana_TavaanaTech

4 comments

جنبش مردم؟! اونوقت ۹ دی اون مردم نبودن اومدن کاسه کوزتونو جمع کردن؟
Azadeh H
اين مطلب براي شما عزيزان اصلاح طلبي كه سنگ اصلاح طلبي رژيم اصلاح تشدني را به سينه ميزنيد
KY YK
نقشه‌ "شاخص دموکراسی" در کشورهای جهان از سبز پررنگ (بالاترین شاخص دموکراسی مانند استرالیا) تا قرمز پررنگ (کاملاً دیکتاتوری مانند عربستان). برگرفته از ویکیپدیا

روسیه هم دیکتاتوری است. حتی بیشتر از چین. در آسیا کشورهای هند، کره جنوبی و ژاپن حکومت دموکراسی دارند. آن کشور لیمویی وسط آسیا مغولستان است که به سطح خوبی از آزادی و دموکراسی رسیده؛ همچنین برخی از کشورهای آسیای جنوب شرقی
KY YK
«مقایسه دیکتاتوری‌ها»

دیکتاتور کمونیست مخالفانش را زندانی می‌کند، شکنجه می‌کند، می‌کُشد، هولودمور راه می‌اندازد. در پایان وقتی شکستِ خود را می‌بیند، اعلان فروپاشی می‌کند. اما همواره مارکس را گرامی می‌دارد. هرگز آموزه‌های مارکس را لگدمال نمی‌کند

دیکتاتور فاشیست مخالفانش را زندانی می‌کند، شکنجه می‌کند، می‌کُشد، هولوکاست راه می‌اندازد. در پایان وقتی شکستِ خود را می‌بیند، اسلحه روی شقیقه‌اش می‌گذارد. اما همواره به ابرانسانِ خود وفادار می‌ماند، مانیفست‌اش را لگدمال نمی‌کند

دیکتاتور ناب محمدی با طعم علوی مخالفانش را زندانی می‌کند، شکنجه می‌کند، می‌کُشد، خاوران‌ها راه می‌اندازد. اتوبوس ارمنستان، قتل‌های زنجیره‌ای. در پایان وقتی شکستِ خود را می‌بیند حاضر است امام زمانِ خود را هم قربانی کند. حرامِ دینش‌ را واجب می‌کند و به تمام باورهایش پشت‌پا می‌زند