«شورای مدیریت گذار»؛ این عنوانی‌ست که جمعی از فعالان دموکراسی‌خواه ایرانی بر تشکیلات جدید خود نهاده‌اند تا «گذاری بدون قید و شرط از جمهوری اسلامی» رقم بزنند. این تشکل جدید که حدود یک سال پیش از اعلام رسمی، در گرفت و گیر تنظیم اسناد و آماده‌سازی تشکیلاتی بود، فعالیت رسمی خود را در ۲۸ و ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹ در لندن با برگزاری یک نشست دو روزه آغاز کرد و به صورت علنی و رسمی حضور رسمی یک تشکل جدید در فضای اپوزیسیون اعلام شد.
.
در سند شماره دوم این شورا، با «حق حاکمیت موروثی» مخالفت شده است. شاید این مخالفت، این را به ذهن متبادر کند که پس احتمالا این شورا با ایده پادشاهی مخالف است؛ زیرا در ساختار معمول پادشاهی‌ها، پادشاهی از والد به فرزند منتقل می‌شود. ولی نکته این است که این شورا اگرچه با حق حاکمیت موروثی زاویه دارد ولی با ایده «پادشاهی انتخابی» زاویه ندارد. چنانکه حسن شریعتمداری درباره آن می‌گوید: « خود آقای رضا پهلوی هم در مصاحبه‌ای که داشت سلطنت انتخابی مانند مالزی را برای ایران ترجیح می‌دهد و نه شکل موروثی آن را. بنابراین این سند در تقابل با خواست‌های آنها نیست. آنها هم در فضای موجود بسیار پیش رفته‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که ایران یک سلطنت موروثی و همیشگی را برنمی‌تابد».
در سند نخست این شورا از چند اصل بنیادی سخن رفته بود که هیچ فردی یا گروهی نمی‌توانست یا نمی‌تواند عضو این تشکل باشد جز اینکه به آن پایبند باشد. این چند اصل بنیادی این‌ها هستند: «حفظ یکپارچگی ملی و تمامیت ارضی ایران، دموکراسی پارلمانی مبتنی بر جدایی دین از دولت و اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون های ضمیمه آن». «حفظ یکپارچگی ملی و تمامیت ارضی ایران» نخستین اصل بنیادی‌ست که این تشکل به عنوان یکی از اصول خود از آن سخنی گفته است و به‌نظر می‌رسد که با چنین تاکیدی نمی‌توان اعضای این تشکل را به کم‌توجهی به تمامیت سرزمینی ایران متهم کرد، اگرچه احتمالا می‌توان این برداشت را داشت که نگاه این شورا به بحث اقوام در ایران با نگاه گروه‌هایی هم‌چون جبهه ملی یا هواداران شاهزاده رضا پهلوی متفاوت است.
بیشتر بخوانید
http://bit.ly/2VGfcVm
@Tavaana_TavaanaTech
.
در سند شماره دوم این شورا، با «حق حاکمیت موروثی» مخالفت شده است. شاید این مخالفت، این را به ذهن متبادر کند که پس احتمالا این شورا با ایده پادشاهی مخالف است؛ زیرا در ساختار معمول پادشاهی‌ها، پادشاهی از والد به فرزند منتقل می‌شود. ولی نکته این است که این شورا اگرچه با حق حاکمیت موروثی زاویه دارد ولی با ایده «پادشاهی انتخابی» زاویه ندارد. چنانکه حسن شریعتمداری درباره آن می‌گوید: « خود آقای رضا پهلوی هم در مصاحبه‌ای که داشت سلطنت انتخابی مانند مالزی را برای ایران ترجیح می‌دهد و نه شکل موروثی آن را. بنابراین این سند در تقابل با خواست‌های آنها نیست. آنها هم در فضای موجود بسیار پیش رفته‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که ایران یک سلطنت موروثی و همیشگی را برنمی‌تابد».
در سند نخست این شورا از چند اصل بنیادی سخن رفته بود که هیچ فردی یا گروهی نمی‌توانست یا نمی‌تواند عضو این تشکل باشد جز اینکه به آن پایبند باشد. این چند اصل بنیادی این‌ها هستند: «حفظ یکپارچگی ملی و تمامیت ارضی ایران، دموکراسی پارلمانی مبتنی بر جدایی دین از دولت و اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون های ضمیمه آن». «حفظ یکپارچگی ملی و تمامیت ارضی ایران» نخستین اصل بنیادی‌ست که این تشکل به عنوان یکی از اصول خود از آن سخنی گفته است و به‌نظر می‌رسد که با چنین تاکیدی نمی‌توان اعضای این تشکل را به کم‌توجهی به تمامیت سرزمینی ایران متهم کرد، اگرچه احتمالا می‌توان این برداشت را داشت که نگاه این شورا به بحث اقوام در ایران با نگاه گروه‌هایی هم‌چون جبهه ملی یا هواداران شاهزاده رضا پهلوی متفاوت است.
بیشتر بخوانید
http://bit.ly/2VGfcVm
@Tavaana_TavaanaTech
2 comments
Log in to comment
به نظر من جامعه ایران به «شورای مدیریت گذار»، «ققنوس»، فرشگرد، آبان، و .... نیاز ندارد. اپوزیسیون پر است از احزاب و تشکل‌ها و شبکه‌های تلویزیونی. بس است، به اندازه کافی حزب و شورا داریم. جامعه ایران نیاز به جنبش‌های آزادی‌خواه و دموکراسی‌خواه دارد که مردم را به شیوه خشونت‌پرهیز وارد میدان مبارزه کند. مانند آنچه مسیح انجام داد. در این چهل سال اپوزیسیون چند حرکت مردمی در داخل ایران راه انداخت!؟