محققین ایرانی با بیشترین همکاری در نشر مقالات و مستندات علمی در 2019:

هر سه محقق برتر از نظر تعداد مقاله از #علوم_پزشکی هستند.

1- امیر حسین صاحبکار (علوم پزشکی مشهد) با 235 مقاله در 2019. سال قبل 170 مقاله منتشر کرده بودند.

2- باقر لاریجانی (علوم پزشکی تهران و معاون آموزش وزارت بهداشت) با 113 مقاله در 2019. سال قبل 71 مقاله منتشر کرده بودند.

3- ذات الله عاصمی (علوم پزشکی کاشان) با 109 مقاله در 2019. سال قبل 69 مقاله منتشر کرده بودند.

طبق مقاله #نیچر دو محقق اول جزو محققین hyper_prolific author هستند.

https://t.me/scientometric/713

12 comments

ماشاالله به نفر اول، تقریبا هر یک و نیم روز یک مقاله. دستگاه چاپ مقاله هم باشه تو یک و نیم روز نمیتونه صفحه آرایی مقاله رو انجام بده! خداییش هنر میخواد!
Amirhossein Ahmadi
ماشاالله به نفر اول، تقریبا هر یک و نیم روز یک مقاله. دستگاه چاپ مقاله هم باشه تو یک و نیم روز نمیتونه صفحه آرایی مقاله رو انجام بده! خداییش هنر میخواد!
در تفسیر این تعداد بالا باید چند نکنه را مد نظر قرار داد:
همکاری های تیمی و گروهی معمولا می تواند منجر به نشر تعداد بالای مقالات شوداین همکاری ها می تواند از سالهای قبل باشد و .
در این همکاری ها، دانشجوهای یک استاد نقش زیادی دارند.و استاد می تواند طبق معیارهای نویسندگی در خیلی از کارهای قیزیکی درگیر نشود.
هر چند این تعداد یالای مقالات در اسکپوس در 
آمار یکسال محقق قرار گرفته است ولی ممکن است تعداد زیادی از انها in press باشد که بعدا به امار ۲۰۲۰ اضافه شود.
به هر حال فعلا مقاله ها پذیرفته شدت اند و آنلاین هم شده اند و در امار ۲۰۱۹ هستند.
سلام جناب دکتر. ممنون از کانال خوبتون. در مورد پژوهشگر سوم دانشگاه رو اشتباه وارد کردید. دکتر عاصمی استاد فوق العاده پرکار و برگزیده در دانشگاه علوم پزشکی کاشان فعال هستند و نه مشهد.
کسی که حتی یک مقاله نوشته باشه میدونه که نوشتن مقاله اصول داره و کیلویی نیست.حتی شما وقتی تو یک مقاله همکار هستین باید بدونید تو اون مقاله چی گفته.از کجا اومده و به کجا میره.170 برای سال پیش و 250 برای امسال نشون میده بحث کار کردن مطرح نیست.دیگه یکی ادیت انگلیسی میکنه که اسمشو نمینویسن که تو کار اورجینال.مورد دوم که هیچ ولی مورد سوم به نظر منطقی میاد
Moh K
نکته ی مهم به نظر من اینه که چرا با این همه پژوهش و مقاله در زمینه علوم پزشکی، وضع بهداشت و سلامت ایران اینیه که هست...هدف پژوهش نباید حول مقاله بگرده و در عوض باید شرایط سیستم بهداشتی رو بهبود بده
نشانی مقاله نیچر که در پست به آن اشاره شده:
https://www.nature.com/articles/d41586-018-06185-8

لینک کوتاه شده ذکر شده در پست اصلی ظاهراً دیگر کار نمیکند.
Saeid Rezaee
در تفسیر این تعداد بالا باید چند نکنه را مد نظر قرار داد: همکاری های تیمی و گروهی معمولا می تواند منجر به نشر تعداد بالای مقالات شوداین همکاری ها می تواند از سالهای قبل باشد و . در این همکاری ها، دانشجوهای یک استاد نقش زیادی دارند.و استاد می تواند طبق معیارهای نویسندگی در خیلی از کارهای قیزیکی درگیر نشود. هر چند این تعداد یالای مقالات در اسکپوس در  آمار یکسال محقق قرار گرفته است ولی ممکن است تعداد زیادی از انها in press باشد که بعدا به امار ۲۰۲۰ اضافه شود. به هر حال فعلا مقاله ها پذیرفته شدت اند و آنلاین هم شده اند و در امار ۲۰۱۹ هستند.
با سلام و احترام خدمت جناب دکتر بزرگوار
بنده کاملا درک میکنم که جنابعالی به عنوان ادمین میبایست بی طرف باشین، ولی جنابعالی و هر محققی که دستی بر آتش در زمینه پژوهش دارند کاملا میدانند که چنین چیزی محاله. برای خواندن یک مقاله و مسلط شدن جهت بازگو کردن شرح مقاله هم دو روز زمان بسیار کمی است. مسلما همه محققین راه چاپ این حجم از مقالات را میدانند!! جنابعالی مثالی از کشور عربستان آوردید که بحث اخلاق در پژوهش بدتر از ماست. لطفا مثالی از کشور های صاحب نام و تعداد مقالات پروفسورهای بنام اروپا و امریکا را هم بیاورید. مسلما اگر معیار بر اساس کار تیمی و تعدد دانشجویان و ... باشد آنها چند ده برابر باید بیشتر مقاله در یک سال داشته باشند! همچنین اگر زحمت بکشید شاخص اچ ایندکس را با خود ارجاعی و بدون خود ارجاعی رو هم در کنارش بیارید بهتر میشه نظر داد!
و سوال آخر، مسلما اگر معیار چنین باشد محققانی که جایزه نوبل میگیرند تعداد مقالاتشون باید سر به فلک زده باشه، لطفا آمار تعداد مقالات برندگان جایزه نوبل ده سال اخیر را هم در کنار این بیاورید.
در هر صورت ما که بخیل نیستیم، هم رازی و هم خوارزمی برگزیده شدیم، نوش جانشون...خدا بیشترش کنه..
Show next 1 comment