ديگر بخاطر نمى‌آورم كه داغ‌دار كدام دردم. تلخم. تلخ. ذهنم شبيه يك سياه‌چاله‌ی عظيم است که از خميدگى فضا و زمان و خاطراتم تشكيل شده.
از نگاه كردن به صفحه موبايلم واهمه دارم. انگار به يك بمب ساعتى نگاه مى‌كنم. نمى‌دانم زندگى دستمان انداخته است يا دارد با يك آونگ بزرگ روى ما آزمايش مقاومت مواد و مصالح و تست ضربه انجام مى‌دهد. خودمان را باخته‌ايم. همه با نگاه ملال‌آور يك ژنرال پير شكست خورده به هم نگاه مى‌كنيم و اميد را فراموش كرده‌ايم.
غم و ملال و درد و رنج و هذيان، چهل و دو سال است كه ما جماعت خسته را مثل يك لحاف چهل تكه به هم دوخته. لحافى كه پرچم ما است و هر تكه‌اش هزار بختك و كابوس را براى ما ايرانيان خوابزده تداعى مى‌كند.
شأن ما اين نيست دوستان. شأن ما اين نيست.
طرح و متن از نغمه افشین‌جاه
«... ما مادران التماس نمی‌کنیم که به ما جواب دهند، ما به نام عدالت از آن‌ها مطالبه می‌کنیم که به ما جواب دهند؛ زیرا این ابتدایی‌ترین اصل عدالت و حق مسلم ما است.»
مطالعه موردی مادران داغ‌دیده آرژانتین:
bit.ly/2U7wDgI
@Tavaana_TavaanaTech
از نگاه كردن به صفحه موبايلم واهمه دارم. انگار به يك بمب ساعتى نگاه مى‌كنم. نمى‌دانم زندگى دستمان انداخته است يا دارد با يك آونگ بزرگ روى ما آزمايش مقاومت مواد و مصالح و تست ضربه انجام مى‌دهد. خودمان را باخته‌ايم. همه با نگاه ملال‌آور يك ژنرال پير شكست خورده به هم نگاه مى‌كنيم و اميد را فراموش كرده‌ايم.
غم و ملال و درد و رنج و هذيان، چهل و دو سال است كه ما جماعت خسته را مثل يك لحاف چهل تكه به هم دوخته. لحافى كه پرچم ما است و هر تكه‌اش هزار بختك و كابوس را براى ما ايرانيان خوابزده تداعى مى‌كند.
شأن ما اين نيست دوستان. شأن ما اين نيست.
طرح و متن از نغمه افشین‌جاه
«... ما مادران التماس نمی‌کنیم که به ما جواب دهند، ما به نام عدالت از آن‌ها مطالبه می‌کنیم که به ما جواب دهند؛ زیرا این ابتدایی‌ترین اصل عدالت و حق مسلم ما است.»
مطالعه موردی مادران داغ‌دیده آرژانتین:
bit.ly/2U7wDgI
@Tavaana_TavaanaTech
1 comment
Log in to comment
كسانی می‌گویند : این راه كه شما پیش گرفته‌اید راه بسیار دوریست. می‌گویم : همانا كه نیك نیندیشیده‌اید ، و خواست ما را نمی‌دانید. ما می‌گوییم : جهانیان باید معنی راست زندگی را بشناسند ، و بآیین خرد زندگی كنند ، و برای این كار یک راه بیشتر نیست : باید معنی زندگی را روشن گردانیم ، گمراهیها را براندازیم ، خردها را بتكان آوریم ، یك آیین بخردانه بنیاد گزاریم. باید آمیغها[=حقایق] را بازنماییم ، خردمندان و پاكدلان را از دور و نزدیك با خود همدست گردانیم. اینست راه و جز این نیست.
برخی می‌گویند : پیش نرود. می‌گویم : آن اندیشه‌ی پست شما است. دیگران می‌گویند : كار بسیار دشواریست. می‌گویم : چه بسیار دشوارها كه بآسانی پیش رفته ، بویژه در كاری كه خواست خدا پشتیبان است.
می‌گویند : از نكوهشها كه بشاعران و صوفیان می‌كنید ، و از خرده‌ها كه بكیشها می‌گیرید بسیاری می‌رنجند. می‌گویم : ما را از رنجش آنان چه باكست؟!. آنان اگر بخرد و پاكدرون بودندی از آمیغها نرنجیدندی ، و چون نیستند چه بهتر كه برنجند و از ما كناره جویند.
احمد کسروی
@pakdini
@kasravi_ahmad