عزیزم هر چیزی احتمال داره، اصلا احتمال داره دور از جون خاستگار تون ایشون بعد ازدواج تصادف کن پاش یا هر جاش مشکل پیدا کنه ...مگه ما می‌فهمیم قرار آینده چی بشه
ازدواج میخوایید چیکار واقعا یکی مثل خودتون بدنیا بیارید عذاب بدید از نگاه‌های ملت از اینک نتونه تو ی مجلس عروسی لباس ک دوست داره بپوشند پر از حسرت من عمرا سمت ازدواج نمیرم و امیدوارم هرچه زودتر این پیمانه عمرم تموم شه
عزیزم، امروزه راه‌های زیادی برای بچه‌دار شدن وجود داره .من هم بیماریم رو از پدرم به ارث بردم و با وجود تمام سختی‌هایی که تحمل کردم و هنوز هم می‌کنم، عاشق زندگیم هستم و همیشه خدا رو شکر می‌کنم. دنیا اونقدر پیشرفته کرده که حتی توی دنیای مد، لباس‌های پوشیده زیبا وحتی باکلاستر به نظر میان. و اینکه ازدواج فقط برای تولیدمثل نیست. خیلی‌ها هستند که تصمیم می‌گیرند بچه‌دار نشند و با این حال زندگی عالی دارن. همه ما حق زندگی، ازدواج، و تجربه فرصت‌های مختلف رو داریم. متأسفانه، گاهی خودمون این حق رو به آرزوهای دست‌نیافتنی تبدیل می‌کنیم. در مورد فرزندآوری هم اگر کمی تحقیق کنی، متوجه میشی که خیلی از افراد باوجود مشکلات جدی، ازدواج کردن با کمک علمو روش‌های نوین بچه‌دار شدن. من کاملاً درکت می‌کنم که چرا این‌طور فکر میکنی؛ چون ما رو به‌خاطر بیماری‌مون قضاوت کردن و فشار آوردن تا از زندگی کردن چشم‌پوشی کنیم. اما امروز می‌بینیم که آدمای که حتی بدون دست یا پا به دنیا اومدن ازدواج کردن و صاحب فرزند شدن. بزرگ‌ترین مانع تو ذهن خودته. نه ژنتیکت. دیدت رو مثبت کن و باور داشته باش که حق داری هر کاری که یک انسان سالم انجام میده رو تو هم انجام بدی . و اینکه منتظر مرگ نباش، از زندگی لذت ببر، و حتماً تراپی رو شروع کن. زندگی زیباست و تو شایسته بهترین‌هایی
Farnosh
عزیزم به خاستگارت بگو این بیماری در هر آدمی شدت متفاوتی داره . احتمال پیشرفت عوارض توی آینده وجود داره، اما قابل پیش‌بینی دقیق نیست. برای فرزندآوری هم بهش حتما بگو که می‌تونیم از روش‌های علمی و مشاوره‌ی ژنتیک کمک بگیریم و روش p.j.dهم هست. و اینم بگو که بدونه که چالش هایی توی زنگیتون با بیماریت دارید . و به خودت ارزش بده بگو ،اما چیزی که برای خودم مهمه اینکه بدونم شما این مسیر رو با درک، آگاهی و حمایت با من طی میکنی اینجوری هم احترام گذاشتین به نگرانی خاستگارت وهم نشون دادی که مسئولانه برخورد میکنی. تصمیم نهایی با خودته ، اما یادت باشه که ارزش ما مهم تر از بیماریمونه.
هیچکس از آینده خبر نداره. خواهر من ام اس داشت و با یه پسر سالم ازدواج کرد. تو دنیایی که علم ثانیه‌ای در حال پیشرفته، نگرانی‌ها کمتر از سابقه. من همیشه به خواهرم می‌گفتم بیماری تو باعث شده با کسی ازدواج کنی که تورو واقعاً دوست داره و میتونی در کنارش احساس آرامش و راحتی کنی. چیزی که خیلی از انسان‌های سالم ازش محروم هستن.
شما بچه میتونی با علم نوین بیاری درست ولی پیشرفت بیماری درون بدنت که چند برابر میشه چیکا میکنی؟؟؟ زندگی که بچه نیاری ی زندگی روتین ومسخرس چرا واقعا باید بقیه مورد آزار قرار بدید این خودخواهانه اس من این بیماری از هیچکسی ب ارث نبردم جهشی بوده برام و خب شرایط از شما ک خانوادتون می‌دونن چه عوارضی داره سخت تر
و اینکه ازدواج فقط برای تولیدمثل نیست. خیلی‌ها هستند که تصمیم می‌گیرند بچه‌دار نشند و با این حال زندگی عالی دارن. همه ما حق زندگی، ازدواج، و تجربه فرصت‌های مختلف رو داریم. متأسفانه، گاهی خودمون این حق رو به آرزوهای دست‌نیافتنی تبدیل می‌کنیم.
در مورد فرزندآوری هم اگر کمی تحقیق کنی، متوجه میشی که خیلی از افراد باوجود مشکلات جدی، ازدواج کردن با کمک علمو روش‌های نوین بچه‌دار شدن. من کاملاً درکت می‌کنم که چرا این‌طور فکر میکنی؛ چون ما رو به‌خاطر بیماری‌مون قضاوت کردن و فشار آوردن تا از زندگی کردن چشم‌پوشی کنیم. اما امروز می‌بینیم که آدمای که حتی بدون دست یا پا به دنیا اومدن ازدواج کردن و صاحب فرزند شدن.
بزرگ‌ترین مانع تو ذهن خودته. نه ژنتیکت. دیدت رو مثبت کن و باور داشته باش که حق داری هر کاری که یک انسان سالم انجام میده رو تو هم انجام بدی . و اینکه منتظر مرگ نباش، از زندگی لذت ببر، و حتماً تراپی رو شروع کن. زندگی زیباست و تو شایسته بهترین‌هایی
و اینم بگو که بدونه که چالش هایی توی زنگیتون با بیماریت دارید .
و به خودت ارزش بده بگو ،اما چیزی که برای خودم مهمه اینکه بدونم شما این مسیر رو با درک، آگاهی و حمایت با من طی میکنی
اینجوری هم احترام گذاشتین به نگرانی خاستگارت وهم نشون دادی که مسئولانه برخورد میکنی. تصمیم نهایی با خودته ، اما یادت باشه که ارزش ما مهم تر از بیماریمونه.