اول باید خود خانم ها اعتراض کنن اگه یک خانم اعتراض نکردنه کسی نمیتونه کمک شون کنه
hadi del
من همیشه در صورت مشاهده حد اقل با نگاه وصورت خشمگین به مزاحم اعتراض میکنم اینکه خانمها خودشون بر علیه این نوع آزارها در مورد زن های دیگه واکنش نشون بدن خیلی موثرتر است تا مردان دیگری در مقام دفاع بربیایند چون در این مواقع زنها آزار دیده از زنها بیشتر از مردان میترسد وسکوت میکند
در ابتدا اجازه بدهید ک تایید کنم آزار علیه خانم ها وجود دارد و باید با فرهنگ سازی بیشتر جلوی آن گرفته بشود. شکی در این مطلب نیست. اما اجازه بدهید از نقطه نظر دیگری هم به این موضوع نگاه کنیم. چرا ک علی رغم نگاه اولیه، با مسئله ای پیچیده روبرو هستیم. مشکل اساسی ک حتی در غرب و رسانه های آنجا هم (اغلب) با آن روبرو هستند تعریف مزاحمت است. چه چیزی مزاحمت ممکن است به حساب بیاید؟ به جز مثال های مشخص و قطعی مثلا تماس یا برخورد های خشونت آمیز یا جنسی ک از سوی زن رد میشوند، خیلی از مسائل دیگر در منطقه ای خاکستری قرار میگیرند. برای مئال، از آنجایی انتظار میرود مردان برای رابطه پا پیش بگذارند ممکن است خیلی از برخورد های اولیه ک لزوما برای آسیب یا سوء استفاده فرد مقابل در نظرگرفته نشده اند آزار به حساب بیایند. برای یکی از دوستان من پیش آمده بود ک به دختری مودبانه در حوزه دانشگاه پیشنهادی داد و انتظار داشت در صورت رد شدن حداقل محترمانه واکنشی نشان داده شود.اما خانوم میروند و از ایشون به مسئولان شکایت میکنند برای خودم پیش آمد همین چند روز پیش. مسافت زیادی را پیموده بودم. تنها یک نیمکت در آن نزدیکی بود ک سه نفر را میتوانست در خود جای دهد. خانومی سمت راست نشسته بود. بنده ک رفتم سمت چپ نشستم ایشون با اخم رویشون رو به طرف برگرداندند چیزی زیر لب گفتند و بلند شدند رفتند. باز هم بار ها اتفاقاتی نظیر این برای من و دیگر مردان در تاکسی و اتوبوس افتاده است. اینکه یک جایی بنشینید و کاری به کار دیگران هم نداشته باشید ظاهرا کافی نیست. ناخواسته درگیر چنین کشمکش های منزجر کننده ای میشوید. یا این تصور زشت ک مرد ها بطور کلی گرگ هستند. چنین رویکردی هرگونه برخوردی را مخاطره آمیز میتواند بکند. (میگویم میتواند، نه اینکه لزوما اینک کار رابکند) و فضا را به شدت امنیتی (نتیجه اش هم شاید در دراز مدت تضعیف مردان به شکل رقت انگیزی بشود). شاهدش هم همین اتفاقات جنبش های می تو در امریکا است. بله انجا ازار خانمها وجود داشت، بله حرکتی مقابل اینها صورت پذیرفت. اما انجا هم گهگاه تر و خشک سوزانده شد. باز هم میگویم ک بنده منکر آزار خانمها نیستم. تنها حرف من این است ک انتخاب رویکردی مناسب برای جلوگیری از آن ساده نیست.
وضعیت ِ جنسیت زده ی جامعه ی ما راه بر همه چیز بسته ! شما اگر از یک خانم که دارد از کنارت رد میشود سلامی با لحن ِ ایجاد ِ رابطه بشنوی چه حس و استنباطی داری ؟ اعتراف میکنم که من فقط ترسیدم که حتمن دیوانهای چیزی ست ! و هنوز فکر میکنم به دلایل این تلقی ِ اشتباه ولی همه گیر
اما اجازه بدهید از نقطه نظر دیگری هم به این موضوع نگاه کنیم. چرا ک علی رغم نگاه اولیه، با مسئله ای پیچیده روبرو هستیم.
مشکل اساسی ک حتی در غرب و رسانه های آنجا هم (اغلب) با آن روبرو هستند تعریف مزاحمت است. چه چیزی مزاحمت ممکن است به حساب بیاید؟
به جز مثال های مشخص و قطعی مثلا تماس یا برخورد های خشونت آمیز یا جنسی ک از سوی زن رد میشوند، خیلی از مسائل دیگر در منطقه ای خاکستری قرار میگیرند.
برای مئال، از آنجایی انتظار میرود مردان برای رابطه پا پیش بگذارند ممکن است خیلی از برخورد های اولیه ک لزوما برای آسیب یا سوء استفاده فرد مقابل در نظرگرفته نشده اند آزار به حساب بیایند. برای یکی از دوستان من پیش آمده بود ک به دختری مودبانه در حوزه دانشگاه پیشنهادی داد و انتظار داشت در صورت رد شدن حداقل محترمانه واکنشی نشان داده شود.اما خانوم میروند و از ایشون به مسئولان شکایت میکنند
برای خودم پیش آمد همین چند روز پیش. مسافت زیادی را پیموده بودم. تنها یک نیمکت در آن نزدیکی بود ک سه نفر را میتوانست در خود جای دهد. خانومی سمت راست نشسته بود. بنده ک رفتم سمت چپ نشستم ایشون با اخم رویشون رو به طرف برگرداندند چیزی زیر لب گفتند و بلند شدند رفتند.
باز هم بار ها اتفاقاتی نظیر این برای من و دیگر مردان در تاکسی و اتوبوس افتاده است. اینکه یک جایی بنشینید و کاری به کار دیگران هم نداشته باشید ظاهرا کافی نیست. ناخواسته درگیر چنین کشمکش های منزجر کننده ای میشوید. یا این تصور زشت ک مرد ها بطور کلی گرگ هستند. چنین رویکردی هرگونه برخوردی را مخاطره آمیز میتواند بکند. (میگویم میتواند، نه اینکه لزوما اینک کار رابکند) و فضا را به شدت امنیتی (نتیجه اش هم شاید در دراز مدت تضعیف مردان به شکل رقت انگیزی بشود). شاهدش هم همین اتفاقات جنبش های می تو در امریکا است. بله انجا ازار خانمها وجود داشت، بله حرکتی مقابل اینها صورت پذیرفت. اما انجا هم گهگاه تر و خشک سوزانده شد.
باز هم میگویم ک بنده منکر آزار خانمها نیستم. تنها حرف من این است ک انتخاب رویکردی مناسب برای جلوگیری از آن ساده نیست.
شما اگر از یک خانم که دارد از کنارت رد میشود سلامی با لحن ِ ایجاد ِ رابطه بشنوی چه حس و استنباطی داری ؟
اعتراف میکنم که من فقط ترسیدم که حتمن دیوانهای چیزی ست !
و هنوز فکر میکنم به دلایل این تلقی ِ اشتباه ولی همه گیر