محمود مرتضوی هشترودی از روحانیونی است که در بحث فضای مجازی و سیاست‌گذاری‌های مربوط به آن در ایران هم چهره‌ای فعال است و هم در عین حال تقریبا ناشناخته برای افکار عمومی. او از جمله روحانیون بسیار فعالی است که در کنفرانس‌های فراوانی در داخل کشور مسئولیت داشته است و در «دوره‌های تخصصی» که پلیس فتا، دانشگاه صداوسیما، سازمان فضای مجازی سراج و مرکز نشر آثار خمینی برگزار کرده‌اند حضور فعال داشته و مقاله نیز ارائه کرده است. عنوان پایان‌نامه او نیز «مولفه‌های قدرت نرم ج.ا.ا از منظر مقام معظم رهبری» بوده است که به خوبی می‌تواند جهت‌گیری نگاه او را نشان دهد.
مرتضوی هشترودی، که اکنون دبیر انجمن علمی ارتباطات و تبلیغ در حوزه علمیه قم است، از ضرورت «فقه فضای مجازی» می‌گوید. او در تیر ۱۳۹۶، «فقه رسانه، فقه ارتباطات و فقه فضای مجازی» را «دغدغه رهبری و مراجع مطرح» دانست.
این روحانی با تاکید بر اینکه فضای مجازی صرفا مجازی نیست، آن را فضایی برمی‌شمارد که اتفاقات واقعی در آن رخ می‌دهد و بر این اساس آن را فضایی واقعی می‌داند. بر اساس چنین پیش‌فرضی او تاکید می‌کند همان‌طور که فقه در فضای حقیقی یعنی راه و روش زندگی‌کردن از قبل تولد تا بعد از مرگ، پس فقه فضای مجازی نیز دقیقا باید چنین کارکردی برای فضای مجازی ایفا کند.
محمود مرتضوی هشترودی در توضیح بیش‌تر و تفصیلی‌تر پیرامون این سخن خود می‌گوید: «هرگز چنین نیست که هیچ حُکم فقهی در مورد فضای مجازی وجود نداشته باشد.» بر این اساس او به صراحت از فقها می‌خواهد که در فضای مجازی مسئله‌شناسی کنند و احکام لازم را از کتاب و سنت استخراج کنند.
او در این سخنان که در آذر ۱۳۹۷ بیان کرد، تهدیدآمیز سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که حتی می‌توان تا جایی پیش رفت که استفاده از اینترنت را «حرام» اعلام کرد: «اگر در فضای مجازی مسائل اعتقادی مردم را زیر سوال ببریم یا مسائل اخلاقی یا ضداخلاقی را مطرح کنیم، فقه وارد عمل می‌شود و می‌گوید استفاده از اینترنت در این مسیر حرام است!»
هشترودی که مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت رضوی نیز بوده است یک بار در مهر ۱۳۹۵، فضای مجازی را به «زعفران» تشبیه کرد و گفت: «فضای مجازی همانند زعفران است زیرا همانگونه که استفاده مناسب از زعفران دارای خاصیت فراوانی است اما استفاده بیش از حد آن، نارسایی قلبی ایجاد می‌کند.»
بیش‌تر بخوانید:
https://bit.ly/3goCLLq
#فضای_مجازی #روحانیت #اینترنت #محمود_مرتضوی_هشترودی #حوزه_علمیه
@tavaanatech
مرتضوی هشترودی، که اکنون دبیر انجمن علمی ارتباطات و تبلیغ در حوزه علمیه قم است، از ضرورت «فقه فضای مجازی» می‌گوید. او در تیر ۱۳۹۶، «فقه رسانه، فقه ارتباطات و فقه فضای مجازی» را «دغدغه رهبری و مراجع مطرح» دانست.
این روحانی با تاکید بر اینکه فضای مجازی صرفا مجازی نیست، آن را فضایی برمی‌شمارد که اتفاقات واقعی در آن رخ می‌دهد و بر این اساس آن را فضایی واقعی می‌داند. بر اساس چنین پیش‌فرضی او تاکید می‌کند همان‌طور که فقه در فضای حقیقی یعنی راه و روش زندگی‌کردن از قبل تولد تا بعد از مرگ، پس فقه فضای مجازی نیز دقیقا باید چنین کارکردی برای فضای مجازی ایفا کند.
محمود مرتضوی هشترودی در توضیح بیش‌تر و تفصیلی‌تر پیرامون این سخن خود می‌گوید: «هرگز چنین نیست که هیچ حُکم فقهی در مورد فضای مجازی وجود نداشته باشد.» بر این اساس او به صراحت از فقها می‌خواهد که در فضای مجازی مسئله‌شناسی کنند و احکام لازم را از کتاب و سنت استخراج کنند.
او در این سخنان که در آذر ۱۳۹۷ بیان کرد، تهدیدآمیز سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که حتی می‌توان تا جایی پیش رفت که استفاده از اینترنت را «حرام» اعلام کرد: «اگر در فضای مجازی مسائل اعتقادی مردم را زیر سوال ببریم یا مسائل اخلاقی یا ضداخلاقی را مطرح کنیم، فقه وارد عمل می‌شود و می‌گوید استفاده از اینترنت در این مسیر حرام است!»
هشترودی که مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت رضوی نیز بوده است یک بار در مهر ۱۳۹۵، فضای مجازی را به «زعفران» تشبیه کرد و گفت: «فضای مجازی همانند زعفران است زیرا همانگونه که استفاده مناسب از زعفران دارای خاصیت فراوانی است اما استفاده بیش از حد آن، نارسایی قلبی ایجاد می‌کند.»
بیش‌تر بخوانید:
https://bit.ly/3goCLLq
#فضای_مجازی #روحانیت #اینترنت #محمود_مرتضوی_هشترودی #حوزه_علمیه
@tavaanatech
1 comment
Log in to comment
*********************************
!مخالفان و مبارزان وضع موجود
انقلاب ایران که بسیار هم دیر اتفاق افتاد، پاسخی طبیعی بود به طرز فکر و عملکرد روشنفکران ایرانی در درازای یکصد سال گذشته ایران. روشنفکر فرنگ تحصیل کرده‌اش کتاب نجاسات می‌نوشت، افق دید نویسنده انقلابی‌اش تا یقه حاکم وقت پیش می‌رفت، دانشگاه دیده‌اش به دنبال این آیت‌الله و آن آیت‌الله بود و اوج هنرش در مسجد سازی خلاصه می‌شد، تحصیل کردگان تبعیدی‌اش به جای ایجاد همبستگی و اتحاد و تأسیس حتی یک خانه ایران و شرکت در سرنوشت سیاسی آینده کشور تنها به خودشان فکر کردند و ایران را دو دستی در اختیار آخوندها گذاردند. روزنامه نگارانش در در سرمقاله‌های خود به جای تکرار گفته‌های امثال میرزا آقاخان به رثا و ثنای علی و حسین پرداختند و اسلام را تبلیغ کردند. مخالفان و مبارزان وضع موجود هم به جای ریشه، ریش آخوند را گرفته و تنها خمینی را باعث بدبختی ایران دانستند و کوچکترین جراتی نداشتند که بگویند همه گرفتاریهای ایرانیان از اسلام است
و هنوز روشنفکران ریشه در گندابِ دین، باور دارند و می‌گویند که اسلام راستین چیز دیگری است و به دین و اعتقادات مردم کاری نداشته باشید ....
ماهنامه بیداری، شماره ۵، خرداد ماه ۸۳، صفحه ۸