This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دفاع فاطمه معتمدآریا از #سانسور و کنترل حکومت بر #سینما: با حذف خشونت، سکس و الکل باهویت شدیم

@zarkhand

1 comment

بله اگر قبلاً سینمای ما چاقو کشی . عرق خوری و سکس و مواد داشت ولی بی ریا بود .حقیقت آن زمان جامعه ایران بود .‌‌‌‌عام پسند بود . شما نگفتی کارگردانهای سینمای آن موقع از مفاخر سینما بودند . بله آن موقع نوشیدن مشروب .رقص و خوانندگی آرتیست فیلمها . کتک کاری ها در فرهنگ جامعه زنده بیرون هویدا بود و باور پذیر.همان سینمایی که مشروب و رقص داشت در مقابل نماز و نمای مسجد .امام رضا و معصومه قم هم داشت. اگر صحنه تجاوز و سکس داشت در مقابل جوانمردی و لوتی گری و دفاع از نوامیس هم درش بود. همین زمان اگر اجازه بدهند فیلمهای دهه ۵۰ و۶۰ در سینماها اکران شود و بلیطش ۵۰ هزارتومان بشود میبینی که مردم هجوم خواهند برد برای تماشایش و حتی به بازار سیاه خواهد رسید. فیلمها سوژه های زندگی کوچه و بازار آن‌زمان بود . تلویزیون آن زمان هم واقعیت عریان زندگی ها را در قالب سریال به تماشا می‌گذاشتند چون کاملا با مذاق ایرانی همسان بود. خانم معتمد آریا هنرمند خوبی هستند و کم حاشیه ولی این مقایسه ها هدفمندبود . ولی سینمای دهه ۶۰بزور حکومت پوسته عوض کرد وگرنه کارگردانها همان کارگردانهای دهن ۵۰ بودند همه چی
رفت در کاور اسلامی چرا چون جنگ راه انداخته بودندبرای مردان عنوان گذاشتند برای خطاب شدن؛ اخوی. برادر دینی. خواهر.حاج آقا.حاج خانم. سید وووو در سکانس های داخل و بسته خانم در مقابل شوهر و برادر . فرزندش با چادرو مقنعه میشنست سر سفره . با همان هیبت می‌رفت میخابید یا از اتاق خواب می آمد بیرون. در سکانس های عشقی و عاطفی پدر. مادر. برادر. خواهر وووو نمی‌توانستند و نمی‌توانند همدیگر را بغل کنند.حتی ‌‌‌‌‌‌‌پسر بچه را مادر نمی‌تواند ببوسد و در آغوش بکشد اینها نمونه ای از هزاران صحنه های هستند که در سینما و فیلمهای ایرانی در دوران آخوندی به نمایش گذاشته میشود ولی در عوض درپشت صحنه و در خفا هزار کثافت بازی و تجاوز و مشروب خاری توسط کارگردانان . تهیه کنندگان در مورد خانمهای جویای نام و عشق بازیگری و دادن نقش انجام میگیرد همین چند وقت ‌‌‌‌پش بود که دست رسوایی سینمای اسلامی پر محتوا و پدر و مادر دار بر زمین زدند همین بازیگران زن همجنس شما.بقول شاد وان فریدون فرخزاد؛ آن زمان آفتاب آفتاب بود. خنده خنده بود. همه چی سر جایش بود.