تمام سرمایه این ایرانی برای سیر کردن زن وبچه وخانواده اش از ثروتهای کشور فقط یک چهار چرخ وچند کیسه سیب زمینی و نیاز روی آن بود که مزدوران باج بگیری شهرداری بدون هیچ رحم ومروتی بدون یک جو وجدان ودستور دزدان واشغالگران ایرانفروش آنرا می دزدند وبه غارت میبرند واین با وجود اینکه در هر کشور دیگر جهان بجز ایران دولتها موظف به کار و درآمد وزندگی آبرومندانه ملتهای خودشان هستند ولی در کشورمان بر عکس آن از مردم به عنوان برده استفاده شده وثروتهای ایران فقط به جیب آخوند وبچه های آنها سرازیر میشود