ایران ما، به مانند یک انسان مهم و سالمند است که ضربه ای به سرش خورده و خاطرات خود را به شکل گزینشی و تکه پاره به یاد می‌آورد.
ایران، قبل از اسلام دانشگاهی داشت به نام گُندی‌شاپور (معرب: جندی‌شاپور) در خوزستان. در دورۀ اسلامی این دانشگاه تخریب شد و اثری از آن نماند تا اینکه در زمان محمدرضاشاه این دانشگاه احیاء گشت و به یکی از بزرگترین دانشگاههای کشور تبدیل گشت. در سال 1360 پس از کشته‌شدنِ دکتر چمران، چون اساسا معنی ندارد که ما هم مثل اروپایی‌ها دانشگاههایی داشته باشیم که اسم و رسمش قدیمی باشند و همۀ دنیا آن‌را بشناسند، نام دانشگاه به شهید چمران تغییر کرد.(البته هنوز دانشگاه علوم پزشکی عنوان جندی‌شاپور را بر خود دارد)

این جملۀ شاه که تیتر روزنامه شده صرفا مربوط به آن‌دوره نیست. فراموشی، سنتِ ماست. تاریخِ ما، پیوستگیِ در گسست‌ها است. یگانه چیزی که ما در آن تداوم داریم، انقطاع است!
اسمِ دانشگاه‌های کشورمان را از نام‌های کهن و جهانی چون ابوریحان و جندی‌شاپور به علامه طباطبایی و شهید چمران تغییر می‌دهیم.

#اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇👇
@OmidIranAzad