از یک طرف باید درود گفت بر این هموطنان

از طرف دیگر باید افسوس خورد بر این اتحاد. ۶ نفر آمده‌اند. آن از اتحاد داخل وقتی محمد نوری‌زاد گفت بیایید جلوی دادگستری شهر مشهد تجمع کنیم. این هم از اتحاد خارج

حرکت از آشپزخانه‌ها به میدان‌های شهر

حکومت‌های تمامیت‌خواه و دیکتاتوری ترسناک‌اند اما سِرّ ماندگاری‌شان در این ترسناکی‌شان نیست بلکه بقای‌شان مدیون و مرهون این است که بیش از میزان هراسناکی‌شان در دل مردم هراس افکنده‌اند و موفق شده‌اند خود را ترسناک‌تر از آن‌چه هستند بنمایانند. از این‌رو است که وقتی مردمانی به توان خود پی می‌برند و ترس‌شان می‌ریزد میدان میلیونی معترضان شکل می‌گیرد و هیبت و هیمنه‌ی دیکتاتورها می‌ریزد.

سْوِتلانا الکسیویچ ، نویسنده و روزنامه‌نگار اهل بلاروس و برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۱۵ اصطلاحی دارد به اسم «مخالفان آشپزخانه‌ای» که منظورش کسانی است که مخالف حکومتند اما شهامت ابراز مخالفت علنی ندارند و در آشپزخانه‌های‌شان سخنان مخالف حکومت می‌گویند.
او می‌گوید که اقلیت کوچکی از مردم شهامت مخالفت علنی دارند و بقیه به حکومت بیلاخ می‌دهند اما انگشت‌شان در جیب‌شان است.

روزی که انگشت‌ها از جیب‌ها بیرون بیاید و مخالفت از آشپزخانه‌ها به میدان‌های شهر برسد روزی است که دیکتاتوری‌ها به زیر کشیده می‌شوند.
تا پیش از آن روز آن اقلیت شجاع‌تر باید با دیگران در مورد ترس‌ها و عوامل هراس‌آور سخن بگویند. می‌بایست از به تعبیر واسلاو هاول «قدرت بی قدرتان» با مردم سخن گفت و این‌که چگونه می‌شود بدون خشونت و با نافرمانی مدنی دیکتاتورها را به زیر کشید.
کافی است از آشپزخانه‌ها به میدان‌ها آمد