به تک تک شقیقه های پاره سنگ خورد و
یه باره دستمون به ضامن تفنک خورد و
مگ بردو دوباره عقل مرد و
تموم خاطراتمون گره به جنگ خوردو
طرح تخریب به خونههای ما کلنک خورد و
تا رسیدم مدرسه، همیشه زنگ خورد و
مرگ بردو دوباره عقل مردو
تموم خاطراتمون گره به جنگ خورد و
من نمیدونم چرا نمیتونم بفهمم اینو
چرا به ختم جنگ این همه درنگ خوردو
یه نسل دیگه رفت دیگه برنگشت رفتو
رفت و برنگشت
من آخرین شهید این قبیلم
قبیهای که آب نون ندارن
قبلیه ای که خیلی از شهیداش
حتی یه تیکه استخون ندارن
به من یک نفر بگه کجای کاریم
تقاص جنگو پای چی باید بذاریم
چرا هنوز زندگی نداریم
به من یک نفر بگه کجا رسیدیم
چجوری یکه زنده موندیم و شهیدیم
یه خواب خوش عمریه ندیدیم
@SepehrAzadi
چه قدر غمگین
زندگی حق طبیعی ادم هست اما تو ایران میگن من تصمیم میگیرم که چه جوری زندگی کنی
حرف نباید بزنی
حجاب باید داشته باشی
رقص ممنوع
حیوان خانگی با وفا ممنوع
ازادی ممنوع
دوچرخه سواری ممنوع
گردش ممنوع
شادی ممنوع
اب بازی ممنوع
فایزر ممنوع
ظلم و ستم به مردم ازاد