منم اونجام یکیشون با موتور داشت می زد بهم نمی دونه لباس امن تنمه به مادره مقتول هم تسلیت نگفتم ولی فحاشی هم نکردم به هزار و یک دلیل که هزار تاشو گفتم

منم اونجام یکیشون با موتور داشت می زد بهم نمی دونه لباس امن تنمه به مادره مقتول هم تسلیت نگفتم ولی فحاشی هم نکردم به هزار و یک دلیل که هزار تاشو گفتم

برای متوقف کردن این ماشین کشتار باید مسلح بشیم

صبر ما مردم در تحمل ظلم و ستم و بدبختی فوق العاده زیاده و اصلن خیلی غیر عادیه و برعکس موقع رفاه و خوشی زود یاغی میشیم و خوشی میزنه زیر دلمون و این موضوع بارها در طول قرن های اخیر تکرار شده دیگه واقعن بعد از این همه تجربه ی تلخ و پر هزینه باید به خودشناسی برسیم و بعد از گذار از حکومت آخوندی این موضوع به طور دقیق و علمی مورد بررسی قرار بگیره و در مدارس به کودکان آموزش داده شود

وقتی عزای عزادار به خشم مبدل شد همه‌شان آن پسله‌پناه‌ها سنگر می‌گیرند که باد کلاه‌شان را نبرد. آن‌که فیلمش را از جشنواره بیرون کشید و شرکت در بازی نفرت را تحریم کرد صادق بود و قابل قدردانی‌ست. مرثیه‌سراییِ مترجم و نویسنده‌ای را هم که به وزارت ارشاد هنوز کتاب می‌دهد تا بازبینی شود باور نمی‌کنم. صداقت در دادخواهی و دفاع از آزادی در دوری از جمهوری اسلامی‌ست، هرچه دورتر بهتر. جمهوری اسلامی آدمکش است و هرکس با این هیولا سَر و سِرّی دارد به چرخیدن چرخ خونریزی یاری می‌رساند. دلم با پدر و مادر و برادر مهسا امینی‌ست، دخترکی که چون ری‌رای من امشب سر بر بالین سرد خاک می‌گذارد. بی‌گناه، بی‌پناه، متعجب از این‌همه وحشی‌گری و نامردمی. مهسای عزیز! دادگاهی که ما به آن خواهیم رفت، تلاشی که برای روز دادگاه بین‌المللی می‌کنیم به نام تو هم هست، به نام زندگی از دست رفته‌ی تو هم هست، به دادخواهی صد و هفتاد و هفت جان عزیز است اما به یاد هزاران هزار قربانی خواهد بود. ما را ببخش اگر نتوانستیم چرخه‌ی آدمکشی را تا امروز متوقف کنیم. ما تا امروز هرچه توانستیم کردیم اما ببخش اگر هنوز آن‌چنان موثر نبوده است که گزمگان ابلیس با تو چنین کردند. روزی باید از تمام قربانیان این چهل و چهار سال طلب بخشش کنیم. روزی که جمهوری اسلامی، این لکه‌ی ننگ تاریخ ایران را، از چهره‌ی سرزمین خود پاک کرده باشیم.